Ionikos-Kion_21.gif appolon41.jpgmusy.jpgIonikos-Kion_21.gif

Ο Απόλλωνας με τη λύρα του και οι Μούσες ανήσυχες στον Παρνασσό σύμβολα ποιητικής έμπνευσης.

 

Stixoi_17 Β΄ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

all_steps.gif

 

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

 

Οι Συρακούσιοι ακόμη γιορτάζουν...

Τρεις μέρες αφιερώνουν στη θεά* τους.

Γλυκό κρασί μες στα ποτήρια βάζουν,

ξεχνούν τη μάχη στη χαρά τους.

 

Νωρίτερα, η νίκη ήταν δική τους.

Δεν άφησαν τους βάρβαρους ναγγίξουν τα ιερά τους.

Πήραν εκδίκηση για τους ήρωες εκείνους,

που οι Ρωμαίοι φόνευσαν κοντά στους Λεοντίνους.*

 

Ο Μάρκελλος* μαινόμενος αμέσως διατάζει :

Μη σταματάτε! Χτυπάτε αυτόν που μας χλευάζει!..

Μα αυτός καθόταν ήρεμος στο εργαστήριό του,

σκέφτοντας πολυμήχανα πάνω στο σχέδιό του.

 

Οι πέτρες έπεφταν βροχή από τους καταπέλτες

και τα καράβια βούλιαζαν ανήμπορα στις ξέρες.

Ξύλινα βέλη οι Έλληνες ρίχνουν απ τις βαλίστρες,

με γνώση και με δύναμη από τις πολεμίστρες.

 

Και στην ξηρά, για τους Ρωμιούς, τα πράγματα είναι ίδια.

Οι μηχανές σφυροκοπούν, το βάζουνε στα πόδια!..

Πολεμοφόδια ταχιά στέλνει η Καρχηδόνα,*

χωρίς καμιά αντίσταση, χαμένη η λεγεώνα!..

 

Η νύχτα πέφτει σιωπηλά κι απλώνεται σκοτάδι...

Ο Αρχιμήδης* ξαγρυπνά, στους κύκλους του εστιάζει.

Μαύρα μαντάτα έρχονται από την Ορτυγία*:

Στρατιώτες στην Αχραδινή* εισβάλλουν με τη βία.

 

Πάρθηκε η Πόλη, έπεσαν οι Συρακούσες*...

Για τ όνειρο του Δίωνα* μοιρολογούν οι Μούσες.*

Οι γλάροι πάνω απ τη φωτιά πετούν μα τρομαγμένοι,

ηχώντας ύμνο πένθιμο απ το ναό σταλμένοι.

 

Πέρασαν χρόνια αφήνοντας σωρούς από συντρίμμια...

Χορτάρια φύτρωσαν παντού και φώλιασαν αγρίμια...

Ήρθ ο Κικέρωνας* να δει το μεγαλείο στον τόπο

κι απέτισε φόρο τιμής, εδώ με επιτάφιο λόγο.

 

Μια πλάκα μόλις φάνηκε ανάμεσα στ αγκάθια...

Πάνω της ένας κύλινδρος και μια ουράνια σφαίρα.

Σύμβολα κόσμου ιδανικού με γνώση και αλήθεια,

τα όνειρα του καθενός για μια καινούρια μέρα...

 

αναφορές :

 

*θεά : Εδώ - Αρτέμιδα. Στην ελληνική μυθολογία, η θεά του κυνηγιού. Πάντοτε νέα, όμορφη, σαν την καθαρή μέρα, η θεά Άρτεμις,με τη φαρέτρα και τα τόξα της στην πλάτη,με το δόρυ του κυνηγού στα χέρια, διασκεδάζει κυνηγώντας σε σκιερά δάση και ηλιόλουστες πεδιάδες. Στη ρωμαϊκή μυθολογία, αντιστοιχεί με τη θεά Διάνα. Όταν οι Ρωμαίοι εισέβαλαν στις Συρακούσες το 212 π.Χ. οι Συρακούσιοι γιόρταζαν για τρεις μέρες προς τιμήν της θεάς Αρτέμιδας.

 

*Λεοντίνοι : Μικρή πόλη κοντά στις Συρακούσες.Οι Ρωμαίοι, οι οποίοι με την πρώτη επίθεση νίκησαν στους Λεοντίνους πίστεψαν,ότι γρήγορα θα πάρουν και τις Συρακούσες.Αλλά για να παρθεί μια τέτοια πόλη δεν ήταν απλό. Η πολιορκία διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια ... (214 - 212 π.Χ.)

 

*Μάρκελλος : Ρωμαίος ναύαρχος.Το 212 π.Χ. εκμεταλευόμενος το αδύνατο σημείο των οχυρώσεων της πόλης και την κοινή γιορτή των Συρακουσίων,κατάφερε να καταλάβει τρεις τομείς της πόλης και στη συνέχεια να κυριεύσει το Ευρυάλιο φρούριο. Μετά από σκληρή πολιορκία, κατά την οποία και οι δύο πλευρές υπέστησαν απώλειες από τις επιδημίες,το 212 π.Χ. ,ο Μάρκελλος κατάφερε να καταλάβει την Αχραδινή με τη βοήθεια προδοσίας.

 

*Καρχηδόνα : Αρχαία πόλη και κράτος, που υπήρξε από τον 7ο ως και τον 2ο αι. π.Χ. στη δυτική Μεσόγειο.

 

*Αρχιμήδης (περ. 287 212 π.Χ.) : Αρχαίος έλληνας επιστήμονας, μαθηματικός και μηχανικός από τις Συρακούσες. Ο Αρχιμήδης ήταν πρωτοπόρος της φυσικομαθηματικής και ένας από τους δημιουργούς της μηχανικής ως επιστήμης.Τα έργα του Αρχιμήδη δείχνουν ότι ήταν καλά εξοικιωμένος στα μαθηματικά και στην αστρονομία της εποχής του και επηρέασαν σε βάθος την ουσία στη διείσδυση των υπό εξέταση προβλημάτων.Ο Αρχιμήδης υπολόγισε το εμβαδόν της έλλειψης και εξέτασε πρώτος ένα πρόβλημα ισοπεριμετρικού τύπου. Στον Αρχιμήδη ανήκει ο τύπος για τον ορισμό του εμβαδού του τριγώνου μέσω των τριών πλευρών του, που λανθασμένα ονομάζεται Τύπος του Ήρωνα. Στον Αρχιμήδη ανήκει ο ορισμός του κέντρου βάρους ενός σώματος.Έδωσε τη μαθηματική εξίσωση του νόμου για τους μοχλούς.Σε αυτόν αποδίδεται η περήφανη φράση :Δώσε μου ένα μέρος να σταθώ κι εγώ θα κινήσω τη γη!... Ο Αρχιμήδης ανακάλυψε τον υδροστατικό μηχανισμό ανύψωσης,που ονομάζεται Κοχλίας του Αρχιμήδη και ο οποίος στάθηκε το πρωτότυπο των πλοίων και των ελίκων. Είναι ενδιαφέρον,ότι μια βελτιωμένη έκδοση του υδροανυψωτικού αυτού μηχανισμού βρέθηκε στις αρχές του 20ού αι. στο μοναστήρι που βρίσκεται στο Βαλαάμ, ένα από τα βόρεια ρωσικά νησιά. Ο Αρχιμήδης κατασκεύασε την ουράνια σφαίρα, μια μηχανική συσκευή η οποία μπορεί να παρατηρεί την κίνηση των πλανητών, τις φάσεις της σελήνης και τις ηλιακές και σεληνιακές εκλείψεις. Οργάνωσε τη μηχανική υποστήριξη των Συρακουσών για την αντιμετώπιση των ρωμαϊκών στρατευμάτων. Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Συρακουσών. Ο επιστήμονας ερευνούσε με εμμονή την εξεύρεση λύσης μπροστά σε κάποιο πρόβλημα. Ο Αρχιμήδης ούτε καν κουνήθηκε και παρά τη διαταγή του Μάρκελλου, σκοτώθηκε από έναν άγριο στρατιώτη, στον οποίο ο μεγάλος Έλληνας μαθηματικός φώναξε : Μη μου τους κύκλους τάραττε!..

 

*Ορτυγία : Μικρό νησί στον κόλπο, κοντά στην πόλη των Συρακουσών. Στην αρχαιότητα η Ορτυγία ήταν ένα σημαντικό προπύργιο της ισχυρής αρχαιοελληνικής πόλης των Συρακουσών.

 

*Αχραδινή : Οι Συρακούσες αποτελούνταν από τέσσερα οικοδομικά τετράγωνα, καθένα από τα οποία περιβαλλόταν από ένα τείχος : Η Αχραδινή, το Τείχος, η Νεάπολη και η Επίπολη.Το πρώτο που δημιουργήθηκε ήταν η Αχραδινή. Εδώ τοποθετούνται η περιοχή με τις όμορφες στοές, ο ναός του Ολυμπίου Διός και το θέατρο.

 

*Συρακούσες : Οι Συρακούσες ιδρύθηκαν τον 7ο αι. - περίπου το 735 π.Χ. Μια από τις ομορφότερες πόλεις του κόσμου. Πατρίδα του μεγάλου Αρχιμήδη,ιδρύθηκε σύμφωνα με την παράδοση από τους Κορινθίους. Οι Συρακούσες βρισκόταν αρχικά στο μικρό νησί της Ορτυγίας. Εδώ απήγγειλαν ο Βιργίλιος και ο Πίνδαρος και γεννήθηκε ο Θεόκριτος. Εδώ ο Πλάτωνας προσπάθησε να πραγματοποιήσει το πρότυπο σχέδιο της ιδανικής πολιτείας του.

 

*Δίων (περ.408 353 π.Χ.) : Ήταν αδελφός της Αριστομάχης, μιας από τις συζύγους του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου του Πρεσβυτέρου. Όταν στη Σικελία ήρθε ο Πλάτωνας, ο Δίωνας κουρασμένος από το πολιτικό κλίμα γύρω από τον Διονύσιο, έγινε μεγάλος θαυμαστής των διδασκαλιών του μεγάλου Αθηναίου φιλοσόφου και έπεισε τον Διονύσιο να ακούσει τον Πλάτωνα. Ωστόσο,ο τύραννος αισθάνθηκε ότι απειλείται από την ηθική δύναμη της φιλοσοφίας του και διέταξε να πουλήσουν το φιλόσοφο στη δουλεία. Με τη βοήθεια του Πλάτωνα, ο Δίωνας προσπάθησε να βελτιώσει το πολίτευμα και αν αυτό θα αποτύγχανε, τότε θα ανέτρεπε τον τύραννο και θα εγκαθίδρυε τη δημοκρατία.

 

*Μούσες : Θεότητες της αρχαιοελληνικής θρησκείας προσωποποιημένες με ποιητική και μουσική έμπνευση.

 

*Κικέρων(10643π.Χ.) : Μεγάλος Ρωμαίος ρήτορας. Ο Κικέρωνας ταξίδεψε σε όλη την επαρχία, επισκέφθηκε γνωστούς ναούς και γνώρισε έργα τέχνης. Στις Συρακούσες αποφάσισε να επισκεφθεί τον τάφο του Αρχιμήδη. Κανείς από τους ντόπιους δεν γνώριζε που βρίσκεται ο τάφος. Η σφαίρα και ο κύλινδρος ήταν τα σημάδια με τα οποία θα μπορούσε να βρεθεί η τοποθεσία του. Ευτυχώς για τον Κικέρωνα και τους Συρακούσιους ο τάφος βρέθηκε, αλλά ήταν κατάφυτος από θάμνους. Ο Κικέρωνας παρουσίασε ο ίδιος το μνημείο με έναν επιτάφιο για τον Αρχιμήδη. Ο Κικέρωνας δε , είπε : Αυτός ο Σικελιώτης είχε μια ιδιοφυία, την οποία προφανώς η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να επιτύχει !..

 

07.02.2012

 

 

image001rw9.jpg

Αρχιμήδης (287- 212 π.Χ.)

all_steps.gif

 

 

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

 

Πρόσφυγας γεννήθηκε

στη Νέα Ιωνία,

από παιδί στην εργατιά

σε σκάρτη κοινωνία.

 

Τίμησε τον ιδρώτα του

με ήθος και αξίες,

που οι γονείς του δίδαξαν

με κόπο και θυσίες.

 

Με γνήσια λαϊκή φωνή,

ουράνια, χαρισματική

τραγούδησε την ξενιτειά,

τ άδικο και τη λησμονιά.

 

Σε κάθε φτωχογειτονιά

τα λόγια του παρηγοριά.

Στο εργοστάσιο, στο γιαπί,

δίνει κουράγιο, υπομονή.

 

Δεν εκτίμησε τα πλούτη

σ όλη τη ζωή ετούτη.

Ήταν σεμνός και ευγενής,

φιλότιμος κι ειλικρινής .

 

Πολλοί εκμεταλλεύτηκαν

το Στέλιο κι αναδείχτηκαν.

Ψηλά πατώματα ανέβηκαν,

μα αχάριστα του φέρθηκαν .

 

Φεύγοντας από τη ζωή,

όλους αυτούς τους συγχωρεί.

Δεν κράτησε κανενός κακία

στην άδικη την κοινωνία .

 

Θα υπάρχει σε χαρά και λύπη,

δε θα μας εγκαταλείπει.

Θα ζει αιώνια στις καρδιές

του κόσμου τις πονετικές.

 

20.03.2012

 

Stelios_Kazantzidis2.jpg

Στέλιος Καζαντζίδης (1931 - 2001)

 

 

ΣΕ ΚΑΛΟΥΠΙ ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΩ

 

Γιατί κλαις και μου θυμώνεις

που τα βράδια πάντ αργώ.

Κι αν φωνάζεις και μαλώνεις

δεν αλλάζω ρότα εγώ.

 

Βγαίνω κάθε βράδυ με παρέες,

τα πίνω και όμορφα γλεντώ.

Κι όταν μου αρέσει και γουστάρω,

σαλπάρω εκεί που θα τη βρω.

 

Να μ αγαπάς, να μ εκτιμάς,

να υπομένεις και θα δεις,

πως γρήγορα θα με αποδεχτείς.

 

Σοβαρέψου πια κυρά μου,

μη γυρεύεις ενοχές,

τη ζεστή την αγκαλιά μου

θα τη χάσεις και θα κλαις.

 

Σε καλούπι εγώ ποτέ δε μπαίνω,

πηγαίνω εκεί που θέλω εγώ.

Κι όταν τ όνομά σου ψιθυρίζω,

γυρίζω γιατί σε αγαπώ.

 

Να μ αγαπάς, να μ εκτιμάς,

να επιμένεις στο δεσμό,

δε γίνεται χωρίς συμβιβασμό.

 

 

19.11.2012

 

 

Ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ

Φεύγω,πατρίδα μου γλυκιά,

φεύγω μακριά.

Πάω στα μαύρα τα ξένα

δίχως αγκαλιά, δίχως συντροφιά.

Φεύγω,πατρίδα μου γλυκιά,

φεύγω μακριά.

 

Μονάχα, μια ευχή ζητώ,

μόνο μια ευχή.

Απ τη μάνα που νιώθει

μόνη το χαμό και το χωρισμό.

Μονάχα, μια ευχή ζητώ,

μόνο μια ευχή.

 

Γυρίζω μέσα στο ντουνιά,

μέσα στο χιονιά.

Δίχως χαρά κι ελπίδα

μέσα στην καρδιά, μόνο ερημιά.

Δίχως ελπίδα και χαρά

μέσα στην καρδιά.

 

Πολύ σκληρά αγωνίστηκα

και τη ζωή αψήφισα.

Πολύ σκληρά αγωνίστηκα

κανέναν δεν αδίκησα.

 

22.10.2012

 

 

ΕΛΑΙΑ

 

elaia.jpg

Ελαία! Το κλαδί σου σύμβολο αιώνιο

ευγενούς άμιλλας και αγώνων ειρηνικών.

Έπαθλο Ολύμπιας νίκης στο στάδιο,

στεφάνι δόξας νέων και άξιων αθλητών.

 

Τον Οκτώβρη στα λιοστάσια

αρχίζει η συγκομιδή.

Βγαίνει το λάδι στα λιοτρίβια

και γίνεται η διαλογή.

 

Σ όλη τη γη είναι γνωστό

το λάδι το ελληνικό.

Το δέρμα αναζωογονεί,

τα γηρατειά καθυστερεί.

 

Εκεί που ασύγκριτα κρατεί,

κανείς δεν το αμφισβητεί,

η χρήση στη μαγειρική

και τη ζαχαροπλαστική.

 

Στις εκκλησιές, στα μοναστήρια,

στα κοιμητήρια, στα ξωκκλήσια

το καντηλάκι μας φωτίζει,

την πίστη μας υπενθυμίζει.

 

Ελαία! Οι καρποί σου γεμάτοι από ζωή κι ελπίδα

θρέφουν χιλιετίες τώρα γενιές και γενιές Ελλήνων.

Στο εμπόριο αέναη η προσφορά σου στην πατρίδα,

αυτόπτες μάρτυρες τα ναυάγια των αρχαίων πλοίων...

 

19.11.2012

 

 

ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Όταν νυχτώνει μου λείπεις

στο σκοτάδι μ αφήνεις

και πετάς μακριά.

 

Όταν γυρίζω στους δρόμους

βλέπω άλλους ανθρώπους,

τη μορφή σου ζητώ.

 

Μοίρα δώσ μου μια ευχή,

τ όνειρο να τελειώσει την αυγή.

Να μη βλέπω το χαμό

να μη ζω αυτό το χωρισμό.

 

Τώρα θυμάμαι τα λόγια

που μου είπες στην πόρτα,

ράγισμα στην καρδιά.

 

Τώρα η ελπίδα έχει σβήσει

σ άλλη αγάπη θα ζήσει

και το δάκρυ κυλά.

 

Μοίρα δώσ μου μια ευχή,

τ όνειρο να τελειώσει την αυγή.

Να μη βλέπω το χαμό

να μη ζω αυτό το χωρισμό.

 

21.01.2012

 

 

ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ

Σ αγαπούσα, στο χα πει

και πονούσα γιατί έφτασες εκεί.

Ένα βήμα σου ακόμα

και τα έχασα όλα,

όσα χτίσαμε μαζί.

 

Θα σου φύγω μακριά,

θα πετάξω σε άλλη αγκαλιά,

θα με ψάχνεις, θα κλαις,

θα πονάς, θα υποφέρεις,

πουθενά δε θα με βρεις.

 

Σου φωνάζω για να ρθεις,

να γυρίσεις και να το θυμηθείς,

με μια λέξη σου μόνο

θα ξεχάσω τον πόνο

που μου καίει την καρδιά.

 

Μη μου κλαις, γιατί φταις,

τώρα ένιωσες τις ενοχές.

Η αιτία είσαι συ

που είμαι γω μακριά σου,

σε προσμένω για να ρθεις.

 

14.11.2012

 

 

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ 480 π.Χ.

Μάταια προσπαθούν οι Πρεσβύτεροι*

να πείσουν το Λεωνίδα*

ν αυξήσει το στράτευμα της Σπάρτης

για να σωθεί η πατρίδα.

 

Ήταν εορτή των Καρνείων*,

Εβδομηκοστή πέμπτη Ολυμπιάδα*,

όταν ο Πέρσης βασιλιάς

εκστράτευσε ενάντια στην Ελλάδα.

 

Τριακόσιοι ατρόμητοι Σπαρτιάτες*

θα πολεμήσουν με αυτοθυσία

αντίκρυ σ ένα ρεύμα καυτής λάβας

μυριάδων βαρβάρων* από την Ασία.

 

Ινδοί, Αιθίοπες, μαύροι Μπαλλούχι

και νομάδες με τ ανάλαφρα άλογά τους,

Μήδοι, Άραβες, Βακτριανοί

και Λίβυοι με τα πολεμικά άρματά τους.

 

Φθάνοντας ο στρατός στον Ελλήσποντο*,

στήθηκαν δυο γέφυρες για τη διάβαση.

Επτά μερόνυχτα περνούσαν οι Πέρσες

κι απ τις δυο χωρίς ανάπαυση.

 

Περνώντας παράκτια τη Βόρεια Ελλάδα

όρμησαν νότια προς τη Θεσσαλία*.

Γη και ύδωρ δίνουν στους κατακτητές

οι αυτόχθονες δυνάμεις σ όλη την πορεία...

 

Στις Θερμοπύλες* αποφάσισαν οι Έλληνες

να συγκρουστούν σώμα με σώμα.

Το ηθικό τους ήταν υψηλό

απ την ένδοξη νίκη τους στο Μαραθώνα*.

 

Βλέποντας το πέρασμα κατειλημμένο,

ο Ξέρξης* γέλασε δυνατά!

Μια χούφτα να κρατήσει εκατομμύρια!..

είπε στη συνοδεία του ειρωνικά!

 

Στέλνει αγγελιοφόρους στους Έλληνες

με προθεσμία για παράδοση των όπλων.

Μολών λαβέ! απαντά ο Λεωνίδας

εξ ονόματος όλων.

 

Πέρασε ο χρόνος άσκοπα

κι αμέσως οι Μήδοι εισβάλλουν στο στενό.

Σιδερένιο τείχος η φάλαγγα*!

Τα βέλη των εχθρών σκιρτούν στον ουρανό!

 

Η πρώτη επίθεση απέτυχε.

Ο Ξέρξης αναπηδά απ το θρόνο του με οργή!

Μπαίνουν στο μέτωπο οι αθάνατοι*,

μα ταχιά κι αυτοί εξαναγκάζονται σε φυγή.

 

Πέρασε μια μέρα, δύο, τρεις...

και πολλοί Πέρσες σκοτώθηκαν στη μάχη.

Αυτή την ώρα διάλεξε ο Εφιάλτης*

για να προδώσει το μονοπάτι.

 

Κρυφά μια επίλεκτη ομάδα υπό τον Υδάρνη*

ανεβαίνει το βουνό με το φως των λυχναριών...

Το γλυκοχάραμα θα κατείχε ιδανική θέση

για να χτυπήσει τα νώτα των υπερασπιστών.

 

Νωρίτερα, προειδοποίησε τους Έλληνες

για τη συμφορά ο μάντης Μεγιστίας*,

αφού παρατήρησε προσεκτικά

τα σπλάχνα των σφαγίων της θυσίας.

 

Ή ταν ή επί τας! ο απαράβατος όρκος

των Σπαρτιατών προς την πατρίδα.

Έπεσαν όλοι, αψηφώντας το θάνατο

με το γενναίο βασιλιά τους Λεωνίδα.

 

Στους τάφους των ηρώων και ένεκα τιμής

στήθηκε πέτρινο λιοντάρι και η επιγραφή* :

Ξένε, αν θα πας στη Σπάρτη να πεις,

ότι εμείς πέσαμε εδώ στο καθήκον μας πιστοί!

 

αναφορές :

*Πρεσβύτεροι : Η Σπάρτη είχε μια ιδιόμορφη κρατική οργάνωση. Στην αρχηγία βρισκόταν οι δύο βασιλείς οι οποίοι θεωρούνταν απόγονοι των δύο γιων του Ηρακλή. Στην πραγματικότητα, αυτοί ήταν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι με μικρή εξουσία σε καιρό ειρήνης, όταν το πληρεξούσιό τους περιόριζε η Απέλλα λαϊκή συνέλευση από Σπαρτιάτες με πλήρη πολιτικά δικαιώματα και η Γερουσία, οι Πρεσβύτεροι, το Συμβούλιο των Γερόντων αποτελούμενο από ισόβια εκλεγμένα πρόσωπα μεγαλύτερα των 60 ετών. Οι σπαρτιατικοί νόμοι θεωρούνταν αιώνιοι και αμετάβλητοι και για τον έλεγχο και την ορθή εφαρμογή τους κάθε χρόνο εκλέγονταν επιτροπή 5 Εφόρων παρατηρητών που είχαν το δικαίωμα και την αρμοδιότητα να δικάζουν τους Σπαρτιάτες με εξαίρεση τους βασιλείς.

*Λεωνίδας : 530 480 π.Χ. Βασιλιάς της Σπάρτης. Ο Λεωνίδας επέλεξε 300 άξιους άρρενες για τη μάχη εναντίον του Ξέρξη και 1000 οπλίτες απ τους Περιοίκους. Το υπόλοιπο των Σπαρτιατών επρόκειτο να ενταχθεί στο στρατό αμέσως μετά τις γιορτές αυτές. Πριν από τη συμμετοχή στη μάχη, οι Πρεσβύτεροι προσπάθησαν να πείσουν το Λεωνίδα να αυξήσει τον αριθμό των στρατιωτών. Αυτός τους απάντησε : Για να νικήσουμε και οι χιλιάδες θα είναι λίγοι για να πεθάνουμε και οι τριακόσιοι θα είναι πολλοί . Ήταν φανερό ότι οι Σπαρτιάτες κρατούσαν το μεγάλο μέρος της στρατιωτικής τους ισχύος για την άμυνα ολόκληρης της Πελοποννήσου. Ο Λεωνίδας ήταν γιος του Αλεξανδρίδη και ετεροθαλής αδελφός και διάδοχος του βασιλιά Κλεομένη. Ήταν περίπου 50 ετών, αποφασιστικός χαρακτήρας με αδιαμφισβήτητη εμπειρία στον πόλεμο και γενικά άνθρωπος από τον οποίο περίμενε κανείς το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα κάτω από τις διαταγές του.

*Κάρνεια : Εορτές προς τιμήν του Κάρνειου Απόλλωνα στην Πελοπόννησο, στην περιοχή της Μεσσηνίας στο άλσος των κυπαρισιών κοντά στην πόλη Ανδάνεια στα τέλη Αυγούστου.

*Ολυμπιάδα : Ο ελληνικός πολιτισμός, ένας από τους αρχαιότερους στον κόσμο, άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι στην παγκόσμια ιστορία. Μέχρι σήμερα θαυμάζουμε τους φιλοσόφους της, τους ποιητές, τους μαθηματικούς, τους γλύπτες, τους αρχιτέκτονες και βέβαια τους αθλητές. Οι Έλληνες ήταν ένας από τους πρώτους λαούς που η φυσική άσκηση και ο αθλητισμός ήταν συνδεδεμένος με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Τα πρώτα αξιόπιστα ιστορικά δεδομένα για την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων σχετίζονται με το έτος 776 π.Χ. Συγκεκριμένα, αυτό το έτος βρέθηκε η μαρμάρινη πλάκα στην οποία ήταν σκαλισμένο το όνομα ενός από τους πρώτους Ολυμπιονίκες στο αγώνισμα του δρόμου του Κόροιβου. Η γέννηση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αρχαία Ελλάδα συνέπεσε με την εποχή που στην ιστορία υπήρχαν οι μύθοι και οι θρύλοι. Από τα διασωζόμενα ως τις μέρες μας έργα των αρχαίων Ελλήνων ιστορικών, φιλοσόφων και ποιητών γνωρίζουμε ότι οι αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν συνδεδεμένοι με το όνομα του ήρωα και ημίθεου Ηρακλή, του θρυλικού βασιλιά Πέλοπα, του Σπαρτιάτη νομοθέτη Λυκούργου και του βασιλιά Ίφυτου. Οι αγώνες τελούνταν κάθε 4 χρόνια με βασική προϋπόθεση για την προετοιμασία των αθλητών για συμμετοχή την τρίμηνη ιερή ανακωχή. Σε περίπτωση παραβίασης της ιερής ανακωχής, της ονομαζόμενης εκεχυρίας οι κάτοικοι της Ελλάδας είχαν το δικαίωμα να καταλογίζουν στην παραβάτιδα πόλη, ομάδα ή πρόσωπο χρηματικό πρόστιμο και στέρηση δυνατότητας συμμετοχής στους επικείμενους αγώνες. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες διοργανώθηκαν προς τιμήν της εορτής της συγκομιδής. Γι αυτό και οι νικητές βραβεύονταν με ένα στεφάνι από κλάδους ελιάς. Το διάστημα τέλεσης των αγώνων ήταν ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος. Το έτος 480 π.Χ. όταν ο Ξέρξης πλησίαζε στο στενό των Θερμοπυλών συνέπεσε χρονικά με τους αγώνες και τη γιορτή των Καρνείων.

*Σπαρτιάτες : Οι Σπαρτιάτες ήταν γνωστοί σε όλη την Ελλάδα , ως ατρόμητοι και δυνατοί πολεμιστές. Σύνθημά τους το Ή ταν ή επί τας , που δήλωνε την αφοσίωσή τους και την αυτοθυσία τους για την πατρίδα. Ο πόλεμος για τους Σπαρτιάτες ήταν επιθυμητός και γέμιζε τον ελεύθερο χρόνο τους , δεδομένου ότι εν καιρώ ειρήνης υποσιτίζονταν ηθελημένα και αφιέρωναν όλο τον ελεύθερο χρόνο τους σε στρατιωτικές ασκήσεις και σκληρή δουλειά. Έφεραν μεγάλη ασπίδα . Το να εγκαταλείψουν την ασπίδα στη μάχη ήταν ντροπή για έναν Σπαρτιάτη πολεμιστή. Το κράνος, ο θώρακας και η ασπίδα προστάτευαν το σώμα από τα βέλη και τα δόρατα του εχθρού , ενώ τα όπλα του χεριού ήταν το ακόντιο, το δόρυ και ένα αμφίδρομο σπαθί. Καλυμμένοι με τις ασπίδες και τα δόρατα οι στρατιώτες κινούνταν κατά φάλαγγα.

*Μυριάδων βαρβάρων : 46 έθνη, υποταγμένα στον Πέρση βασιλιά, πήραν μέρος σε αυτή την εκστρατεία, κάτω από τις διαταγές του. Τα περισσότερα από αυτά, γύρω από τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη. Φανερό ήταν, ότι το σύνολο σχεδόν της Ασίας, τέθηκε επί ποδός. Υπήρχαν Ινδοί με ριγέ πολύχρωμες ενδυμασίες, Αιθίοπες, ντυμένοι με δέρματα λεόντων, μαύροι Μπαλούχι, νομάδες της κεντρικής Ασίας με τα άλογά τους, ορμώμενοι σαν τον άνεμο! Μήδοι και Βακτριανοί με τα πλούσια ενδύματά τους, Λίβυοι με πολεμικά άρματα και Άραβες με τις καμήλες τους. Το πιο αξιόμαχο και κύριο τμήμα αυτού του τεράστιου εκστρατευτικού σώματος, ήταν οι Πέρσες. Σύμφωνα με τα παλιά έθιμα, οι Πέρσες και ιδιαίτερα οι ευγενείς, στελέχωναν το ιππικό του στρατού. Οι υπόλοιποι, μαζί με τις άλλες εθνότητες, αποτελούσαν το πεζικό , τους τοξότες και τους ρίψαντες με τη σφεντόνα. Το βαρύ πεζικό, έφερε μικρά σπαθιά και ακόντια, μεγάλα τόξα με μακριά βέλη, φορούσε στα χέρια μικρές ξύλινες ασπίδες και πανοπλία στο στήθος και τα πόδια. Έτσι έπαιρναν μέρος στη μάχη. Μαζί με το στρατό υπήρχαν και τα άρματα εκστρατείας. Κάποια από αυτά είχαν κόσες μαχαίρια στις ρόδες , για να αποδεκατίζουν τους αντιπάλους, όπως το κούρεμα του γκαζόν. Με αυτά τα άρματα, συνήθως, άρχιζε η μάχη κατά μέτωπο και το ιππικό, ταυτόχρονα, προσπαθούσε να πλαγιοκοπήσει τον εχθρό. Ακριβώς, πίσω από τα άρματα και στο κέντρο, ακολουθούσε ο στρατός. Επικεφαλής του στρατού ήταν ο ίδιος ο βασιλιάς με το άλογό του ή πάνω σε ένα άρμα που περιβαλλόταν από αυλικούς και τη βασιλική συνοδεία των αθανάτων. Αυτή η ομάδα , αποτελούμενη από 10.000 άνδρες , ήταν η πιο ευγενής και πολυτελής. Όχι μόνο οι ίδιοι, αλλά και τα άλογά τους ήταν καλυμμένα με αστραφτερές πανοπλίες. Το υπόλοιπο στράτευμα, αποτελούμενο από τις εθνότητες των κατακτημένων επαρχιών του περσικού βασιλείου, δεν διέθετε τα ίδια όπλα, δεν ασπάζονταν την πειθαρχία και αγωνιζόταν για τη διάσωση των ηθών του, όσο καλύτερα μπορούσε. Γι αυτό , η διατήρηση και ο έλεγχος αυτού του τμήματος από τους Πέρσες , ήταν δύσκολη υπόθεση και σε περίπτωση αποτυχίας στη μάχη, όλοι έφευγαν τρέχοντας, χωρίς να κοιτάζουν πίσω τους. Στη συνέχεια δε, ήταν αδύνατο να τους σταματήσει κανείς, ούτε τελικά να τους πείσει να οικοδομήσουν μια νέα μάχη. Οι Πέρσες σε ανοιχτή περιοχή, ιδιαίτερα σε εδάφη της στέπας, σχεδόν πάντοτε ήταν νικητές. Όμως, η εκστρατεία αυτή στην Ελλάδα, με την ορεινή μορφολογία και τη θάλασσα, ήταν σίγουρο ότι έκρυβε εκπλήξεις

*Ελλήσποντος : Την Ασία, από την Ευρώπη, διαχώριζε ο Ελλήσποντος. Το πλάτος της υδάτινης λωρίδας του ήταν περίπου 1500 μέτρα. Δυο ξύλινες πλωτές γέφυρες ρίχτηκαν στο στενό του για να περάσει το στράτευμα. Τις γέφυρες κρατούσαν 360 πλοία στη βόρεια και 340 στη νότια πλευρά. Τα πλοία τέντωναν χοντρά σχοινιά από λινάρι και πάπυρο το κολλώδες μέρος του οι Αιγύπτιοι βρήκαν τρόπο να το μετατρέψουν σε πολύ ανθεκτικό σχοινί. Πάνω στα σχοινιά ήταν τοποθετημένα δοκάρια και σανίδες που ακουμπούσαν στη γη. Εκατέρωθεν υψώνονταν ψηλές βέργες για να μην βλέπουν τα άλογα τη θάλασσα κατά τη διάβαση. Μόλις ήταν έτοιμοι να αναχωρήσουν ξέσπασε δυνατή καταιγίδα που γκρέμισε τις γέφυρες. Ο Ξέρξης έγινε έξω φρενών! Διέταξε τον αποκεφαλισμό όλων των ξυλουργών και έριξε στη θάλασσα βαριές αλυσίδες , σημάδι ότι και η θάλασσα πρέπει να είναι υπάκουη σε αυτόν. Τιμώρησε την ύπουλη θάλασσα διατάζοντας να μαστιγώσουν αυτήν 300 φορές. Μετά απευθύνθηκε σ αυτήν λέγοντας : Για το κακό νερό, ο βασιλιάς επιβάλλει σε σένα αυτή την τιμωρία, επειδή τον προσέβαλες χωρίς αυτός να σου κάνει κακό. Ο βασιλιάς Ξέρξης σε κάθε περίπτωση θα περάσει από σένα, είτε το θέλεις είτε όχι. Δίκαια κάποιος δεν θυσίασε σε σένα, επειδή είσαι απατηλή και αλμυρό ποτάμι...Αν περνούσαν απέναντι μέσω της ξηράς έπρεπε να βαδίσουν γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα, διαδρομή που θα καθυστερούσε 2 χρόνια την προέλασή τους στην Ελλάδα. Σύντομα, μια νέα γέφυρα ήταν έτοιμη. Επτά μέρες και επτά νύχτες χωρίς διακοπή έκανε για να περάσει το στράτευμα στην Ευρώπη μέσω της γέφυρας που στήθηκε. Σαν ένα ρεύμα καυτής λάβας, ξεχύθηκαν οι άγριοι Ασιάτες στη Βόρεια Ελλάδα. Κανένας δεν σκέφτηκε να αντισταθεί. Έδωσαν γη και ύδωρ στον Πέρση βασιλιά. Στο στρατό του Ξέρξη ενσωματώθηκαν και νέα έθνη , αυξάνοντας την αριθμητική του δύναμη. Η μάζα αυτή κινήθηκε κατά μήκος των ακτών της Βόρειας Ελλάδας.

*Θεσσαλία : Ιστορική περιοχή της κεντρικής και βορειοανατολικής Ελλάδας που εκτείνεται μέχρι τα παράλια του Αιγαίου. Μέσω της Θεσσαλίας ο περσικός στρατός θα έφτανε τελικά στο στενό των Θερμοπυλών με κατεύθυνση την Αττική και την Αθήνα. Ήταν ο μοναδικός δρόμος.

*Θερμοπύλες : Το στενό πέρασμα των Θερμοπυλών συνέδεε τη Θεσσαλία με τη Στερεά Ελλάδα. Το πέρασμα σε αυτό το σημείο της κοιλάδας έχει ελάχιστο μήκος μερικών μέτρων. Είναι μια ιδανική θέση, που ακόμη κι ένα μικρό απόσπασμα από βαριά οπλισμένους οπλίτες , θα μπορούσε να κρατήσει μακριά ένα ολόκληρο στράτευμα. Στις Θερμοπύλες έφτασε τελικά ο βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας με συνολικά 7000 βαριά οπλισμένους στρατιώτες και 2000 τοξότες. Σχεδόν όλοι αποτελούσαν την πολιτοφυλακή των ελληνικών πόλεων : Το κύριο μάχιμο σώμα αποτελούσαν Θηβαίοι και Θεσπιείς, εκτός από την προσωπική φρουρά του Λεωνίδα, που αποτελούνταν από 300 καθαρόαιμους Σπαρτιάτες.Το πέρασμα την εποχή εκείνη στο φαρδύτερο σημείο του είχε μόνο 180 μ. πλάτος. Στη νότια πλευρά του περάσματος βρισκόταν το όρος Καλλίδρομο με ύψος 1524 μ. και η βάση του ήταν ένας κατακόρυφος γκρεμός περίπου 90 μ. Ανάμεσα στη Θεσσαλία και τη Λοκρίδα βρισκόταν η οροσειρά της Οίτης, η οποία στηρίζεται πάνω στη θάλασσα, αφήνοντας ένα μικρό πέρασμα που στο στενότερο σημείο του δεν είναι μεγαλύτερο από 7 οργυιές, δηλαδή περίπου 10 12 μ. Ήταν το ένα από τα τρία στενά των Θερμοπυλών. Η πάνω από τις Θερμοπύλες οροσειρά που συνδέει το Καλλίδρομο με την κυρίως Οίτη , ονομάζεται Ανόπαια. Το ίδιο όνομα έφερε και η ατραπός, το μονοπάτι που διέσχιζε την οροσειρά αυτή. Το μονοπάτι αυτό είναι γνωστό, ως μονοπάτι του Εφιάλτη.

*Μαραθώνας : Στη θέση αυτή, πολύ κοντά στην Αθήνα, έγινε στις 12 Σεπτέμβρη του 490 π.Χ. μια από τις πιο γνωστές ναυμαχίες ανάμεσα στον ελληνικό και τον περσικό στόλο. Οι Έλληνες πολέμησαν ένας εναντίον δέκα και συνέτριψαν τον περσικό στόλο.

*Ξέρξης : Πέρσης βασιλιάς της δυναστείας των Αχαιμενιδών, γιος του Δαρείου Ι. Βασίλευσε από το 485 π.Χ. ως το 465 π.Χ. Πήρε μέρος εκτός από τη μάχη των Θερμοπυλών, στη ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.) και της Μυκάλης (479 π.Χ.). Ανάμεσα στα χρόνια 484 481 π.Χ. ο βασιλιάς Ξέρξης αποφάσισε να επιτεθεί εναντίον των Ελλήνων. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο στρατός του υπερέβαινε το 1 εκατομμύριο άνδρες. Ο Ξέρξης ξεκινώντας την προετοιμασία για την εκστρατεία , σχεδίασε μια πρωτοφανή πορεία , που όμοιά της , δεν είχε συναντήσει στο παρελθόν ο αρχαίος κόσμος. Έστειλε αγγελιοφόρους και κάλεσε στα όπλα όλους τους λαούς του βασιλείου του απ τον Ελλήσποντο μέχρι τον Ινδό ποταμό και από τον Αξάρτη μέχρι την έρημο της Λιβύης. Σκέφτηκε να συναθροίσει χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις τέτοιου μεγέθους που ο κόσμος ακόμη δεν είδε και με αυτή την τεράστια δύναμη να κινηθεί προς τη δύση για να υποτάξει τους Έλληνες αυτό το έθνος με το οποίο , κατά τη γνώμη του , ήδη ασχολήθηκε επί μακρόν και να διαδόσει τη λάμψη του βασιλείου του μακριά, ως τα όρια της Ελλάδας

*Φάλαγγα : Οι Σπαρτιάτες πολεμούσαν σε διμοιρίες των 8 ανδρών σε μήκος και 4 ανδρών σε πλάτος, ώμο προς ώμο. Ο ένας κοιτούσε κάτω από τον άλλο, στη δεξιά του ασπίδα. Έτσι, υπήρχε ένα τοίχος από ασπίδες μπροστά, ένα τοίχος από ορείχαλκο που στεκόταν εκεί και έλαμπε στο φως του ήλιου. Η ασπίδα τους ονομαζόταν όπλον και οι στρατιώτες οπλίτες. Η ασπίδα ήταν κατασκευασμένη από ένα κοίλο κομμάτι ξύλου και καλυπτόταν από ένα λεπτό έλασμα ορείχαλκου. Η διάμετρός της ήταν περίπου 1 μ. και ζύγιζε μέχρι 9 κιλά. Τα βέλη που έπεφταν πάνω στους Έλληνες δεν είχαν μεγαλύτερη ισχύ από τη βαριά θωράκιση των οπλιτών. Αναπηδούσαν στις ασπίδες και στα κράνη, χωρίς να προκαλούν καμία ζημιά...

*Αθάνατοι : Η βασιλική φρουρά συνοδεία των αθανάτων ήταν το επίλεκτο και πιο αξιόμαχο τμήμα του περσικού στρατού. Αυτή η ομάδα , αποτελούμενη από 10.000 άνδρες , ήταν η πιο ευγενής και πολυτελής. Όχι μόνο οι ίδιοι, αλλά και τα άλογά τους ήταν καλυμμένα με αστραφτερές πανοπλίες.

*Εφιάλτης : Ο αριθμός των νεκρών Περσών στη μάχη θα ήταν μεγαλύτερος , αν δεν βρισκόταν ανάμεσα στους Έλληνες ένας προδότης, κάτοικος κοντινής πόλης. Ήταν γιος του Ευρύδημου από τη Μαλίδα , ο οποίος προσδοκώντας να αποκομίσει μεγάλη αμοιβή από το βασιλιά των Περσών, μαρτύρησε το μονοπάτι, που διασχίζοντας την κορυφογραμμή της Ανόπαιας καταλήγει στις Θερμοπύλες , όπου οι Έλληνες κρατούσαν την άμυνά τους. Για τη πράξη του αυτή ο Πέρσης αυτοκράτορας του έδωσε μια μεγάλη χρηματική ανταμοιβή. Η Δελφική Αμφικτυονία, όταν οι Πέρσες νικήθηκαν και έφυγαν από την Ελλάδα, τον επικήρυξε έναντι χρηματικής αμοιβής και γι' αυτό ο Εφιάλτης είχε καταφύγει στη Θεσσαλία. Όταν έπειτα από χρόνια γύρισε στην πατρίδα του στην Αντίκυρα Φθιώτιδας δολοφονήθηκε. Ο άντρας που τον σκότωσε ήταν ένας Τραχίνιος, ο Αθηνάδης, ο οποίος σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τον αναγνώρισε και τον σκότωσε.

*Υδάρνης : Πέρσης στρατηγός διοικητής της ομάδας των αθανάτων. Ήταν αυτός που με την καθοδήγηση του προδότη Εφιάλτη ανέβηκε τη νύχτα της τρίτης κατά σειράν ημέρας της μάχης το μονοπάτι της Ανόπαιας και προσέγγισε το σημείο που οι Έλληνες κρατούσαν την άμυνά τους χτυπώντας τα νώτα τους.

*Μεγιστίας : Μάντης που πρώτος ειδοποίησε τους Έλληνες που βρίσκονταν στις Θερμοπύλες για το θάνατο που τους περίμενε με το γλυκοχάραμα , αφού παρατήρησε τα σπλάχνα των σφαγίων της θυσίας. Ο μάντης Μεγιστίας, ο οποίος πρόβλεψε το θάνατο των Ελλήνων, επίσης σκοτώθηκε στις Θερμοπύλες. Δεν εγκατέλειψε τον πιστό του φίλο Λεωνίδα. Ο ποιητής Σιμωνίδης ο Κείος έγραψε την παρακάτω επιγραφή για να δοξάσει τον αγαπημένο φίλο: Εδώ, στον τάφο του Μεγιστία, τον οποίο οι Μήδοι σκότωσαν κοντά στον ποταμό Σπερχειό. Ο ένδοξος μάντης ορθά μάντεψε τον επερχόμενο θάνατο, αλλά δεν εγκατέλειψε τους Σπαρτιάτες ήρωες!

*Σιμωνίδης ο Κείος : Έλληνας ποιητής - Κέα 556 π.X. - Σικελεία 468 π.X. Η Ιωνική καταγωγή του διαφαίνεται από την όλη προσωπικότητα του και από τις μορφές της ποιήσεως που καλλιέργησε - ελεγείες, παιάνες, διθύραμβοι, θρήνοι, επιγράμματα κ.λπ..Έγραψε επίσης μερικά άσματα για τη ναυμαχία του Αρτεμισίου, της Σαλαμίνας και μια ελεγεία για τους πεσόντες στις Πλαταιές.Αναμφίβολα, τα ποιήματά του για τον πόλεμο εναντίον των βαρβάρων ενίσχυσαν σημαντικά τον ελληνικό εθνικό πατριωτισμό.Ο ποιητής Σιμωνίδης ο Κείος , εξήρε τους Σπαρτιάτες που έπεσαν στη μάχη των Θερμοπυλών. Στο λόφο , όπου έπεσαν οι τελευταίοι ήρωες των Ελλήνων ,οι Σπαρτιάτες έχτισαν για τον βασιλιά τους κενοτάφιο και πάνω σ αυτό στήθηκε ένα πέτρινο λιοντάρι. Στην επιγραφή που συνέθεσε ο Σιμωνίδης ο Κείος αναφέρεται : Από τα θηρία εγώ είμαι το δυνατότερο , απ τους ανθρώπους πιο δυνατός εκείνος , τον οποίο εγώ φρουρώ εδώ σ αυτόν τον πέτρινο τάφο!..

15.09.2012

Leonidas.jpg

Ο χάλκινος ανδριάντας του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες

all_steps.gif

 

 

ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ (1714 1779)

Σ ένα μικρό ορεινό χωριό

του Απόκουρου Αιτωλίας

γεννήθηκε ο πατρο - Κοσμάς

στα χρόνια της δουλείας.

 

Γράμματα δεν εσπούδασε,

μα ήταν φωτισμένος

από τη χάρη του Θεού

να κατηχεί το γένος.

 

Γυρίζει πόλεις και χωριά

στα όρη και στους κάμπους.

Μιλάει για το ποθούμενο

στους πονεμένους σκλάβους.

 

Τα λόγια του παρηγοριά,

υπομονή κι ελπίδα.

Κρατούν την πίστη ζωντανή

κι όρθια την πατρίδα.

 

Τα μονοπάτια δύσβατα

κρύβουν πολλούς κινδύνους.

Οι διδαχές του ενοχλούν

προύχοντες και ραββίνους.

 

Οι προφητείες του πολλές,

οι προτροπές του σεβαστές.

Στο Τεπελένι τον καλεί

ο Αλής να τον συμβουλευτεί.

 

Προβλέπει τα βιλαέτια ορθά,

μα για το δόλιο τον πασά :

Πως στην Πόλη ναι, θα φτάσει

μα με κόκκινα γένια θα περάσει!..

 

Ξυπνάει τη γλώσσα του λαού

ανοίγοντας σχολειά παντού.

Αρχίζουν να τον πολεμούν

κι άδικα τον συκοφαντούν.

 

Τον προσάγουν στον κατή

σαν εχθρός να δικαστεί.

Ψεύτικες κατηγορίες,

καταδίκη με υποψίες.

 

Εκεί στο Καλικόντασι

της Βόρειας Ηπείρου

μαρτύρισε κι αγίασε

μια μέρα του Αυγούστου.

 

20.11.2012

 

KOSMAS.jpg

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (1714 -1779)

 

imageRH_1.gif

| Κωνσταντίνου Ν. Θώδη | Β΄ Ποιητική Συλλογή | Copyright 2012 | Σταυρούπολη , Ρωσία |

imageRH_1.gif

 

homebut.gifBACK TO HOME PAGE