page1.gifΜεταφράσεις page1.gifTranslation page1.gif

 

 

image1976.gif

 

icon_arrow.gif ΠΟΥΣΚΙΝ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ

 

page1.gifΕμπρός, Ελλάδα, στάσου ορθή ... ( 1829 )

 

Εμπρός, Ελλάδα , στάσου ορθή,

με το δίκιο τ' άρματα πήρες.

Δε σείστηκε άδικα ο Όλυμπος,

η Πίνδος κι οι Θερμοπύλες σου.

 

Ξεπρόβαλε στις κορυφές,

η λευτεριά σου δυνατή και πύρινη,

απ ' του Περικλή τον τάφο

και τα ιερά μάρμαρα της Αθήνας.

 

Σπάσε , γη θεών και ηρώων,

τις αλυσίδες της μαύρης σκλαβιάς,

με τις φλογερές ωδές των στίχων

του Τυρταίου , του Ρήγα και του Βύρωνα.

 

 

page1.gifΦθινόπωρο, απόσπασμα ( 1833 )

 

Μελαγχολική εποχή! Γοητευμένα μάτια!

Μου είναι ευχάριστη η αποχαιρετιστήρια ομορφιά σου -

Μου αρέσει ο λαμπρός και πολυτελής αυτός μαρασμός της φύσης ,

Μαραμένη φύση στο βαθύ κόκκινο και στο χρυσαφένιο

του φρέσκου αέρα πνοή , του γαλανού ουρανού εγκατάλειψη ,

η γκρίζα , μαργαριτένια καταχνιά , το βάσανο του πρώτου κρύου ,

το ξέσπασμα της ηλιαχτίδας , σπάνιο να ' σαι επίμονος .

Και οι λευκές απειλές του χειμώνα , ακόμη αόριστες και μακρινές ...

 

image1976.gif

 

icon_arrow.gif ΜΠΛΟΚ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ

 

page1.gifΔώδεκα, απόσπασμα ( 1918 )

 

Μαύρο βράδυ . Τι είναι αυτό το μεγάλο πανώ ;

Άσπρο χιόνι . Τέτοιο τεράστιο πανί ;

Αέρας , αέρας ! Άραγε πόσους πρόχειρους επίδεσμους

Στα πόδια δε στέκεται άνθρωπος . έφτιαξε για τους νεαρούς φαντάρους ,

Αέρας , αέρας - και ο καθένας - γυμνός , ξυπόλυτος ...

 

σ ' όλα το φως του Θεού !

 

Ουρλιάζει ο αέρας , Ο αέρας δριμύτερος !

άσπρες νιφάδες χιονιού . Η παγωνιά δεν υποχωρεί !

Κάτω απ ' τις νιφάδες - πάγος , Ένας αστός στο σταυροδρόμι

γλυστερά , βαριά , έκρυβε τη μύτη στο γιακά του .

 

καμία κίνηση !

 

γλυστερά - αχ , φτωχούλα ! Μα ποιος είναι αυτός ; Μακριά μαλλιά

και μιλάει χαμηλόφωνα :

Από κτίριο σε κτίριο , Προδότες !

τεντώνουν χοντρό σχοινί . Σκότωσαν τη Ρωσία !

Στο σχοινί - πανώ : Πρέπει να είναι , ο συγγραφέας ,

Ο Βίτια ...

 

Σε όλη την Επικράτεια Ιδρυτική Συγκέντρωση!

 

Η γριούλα υποφέρει - κλαίει,

καθόλου δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει...

 

image1976.gif

 

icon_arrow.gif ΓΙΕΣΕΝΙΝ ΣΕΡΓΚΕΪ

 

page1.gifΔεν λυπάμαι, δεν φωνάζω, δεν κλαίω ... ( 1922 )

 

Δε λυπάμαι , δε φωνάζω , δεν κλαίω .

Όλα θα περάσουν , όπως τ ' άνθη της μηλιάς .

Θα γεράσω όπως τα μαραμένα κίτρινα φύλλα

και δε θα ' μαι πια νέος .

 

Εσύ τώρα δε θα με χτυπάς τόσο πολύ

καρδιά αγγιγμένη από το κρύο.

Και η χώρα με το τσίτινο χρώμα της λεύκας

δεν με τραβάει , πάει ξυπόλυτη .

 

Πνεύμα ανήσυχο ! Όχι όλοι , αλλά εσύ σπάνια , σπάνια

τα λόγια σου σαν φλογερό χείλι .

Ω , πρωινή μου δροσιά ,

φλογερή ματιά , πλημμυρισμένη αίσθηση .

 

Τώρα μόλις έγινα τσιγγούνης με την επιθυμία μου .

Η ζωή μου ; Ή μήπως απρόσμενα ήρθες στον ύπνο μου ;

Λες και είμαι της Άνοιξης ο πρόωρος ερχομός

πέρασα καλπάζοντας στο ροδόχρωμο άλογο .

 

Όλοι εμείς , όλοι εμείς σ ' αυτό τον κόσμο θνητοί

ήσυχα κελαρύζουμε με του γλυκού σφενδάμου τα φύλλα ...

Θα είσαι εσύ αιώνια ευλογημένη ,

ότι ήρθες να ανθίσεις και να πεθάνεις .

 

 

 

page1.gifΝα, μια ανέμελη ευτυχία ... ( 1918 )

 

Να , μια ανέμελη ευτυχία

με άσπρα παράθυρα στον κήπο !

Στη λιμνούλα λευκός κύκνος

ήσυχα κολυμπά στο κόκκινο ηλιοβασίλεμα .

 

Γεια σου , χρυσή γαλήνη

με τη σκιά της ρούσικης λεύκας στο νερό !

Σμήνος πουλιών στη σκεπή

υπηρετεί τ ' άστρα της νύχτας .

 

Κάπου στον κήπο σιωπηλά

κάπου ο όπυλος * ανθίζει ,

τρυφερό κορίτσι ασπροντυμένο ,

τρυφερό τραγούδι του ποιητή .

 

Απλώνεται μαύρο ράσο

στων χωραφιών τη βραδινή δροσιά ...

Ανέμελη , καλωσυνάτη ευτυχία

φρέσκο ροδοκόκκινο μάγουλο !..

 

Εγώ είμαι πάλι εδώ στην πατρική εστία .

Η γη μου σκεφτική και τρυφερή !

Χνουδάτο μισοσκόταδο στα βουνά ,

κουνά τα χέρια στου χιονιού το λευκό .

 

Άσπρα μαλλιά , συννεφιασμένη μέρα ,

κολυμπούν φεύγοντας αχτένιστα .

Και η θλίψη στης νύχτας το σκοτάδι ,

με ταράζει ακατάβλητα .

 

Πάνω απ ' τους μεγάλους θόλους της εκκλησιάς ,

η σκιά της αυγής σκορπίζει γύρω τα πάντα .

Οι φίλες έφυγαν , ξεχάστηκαν

Ήδη , δεν θα σας βλέπω περισσότερο !

 

Στη λησμονιά του παρελθόντος

στρέφω το βλέμμα και εσείς φύγατε κάπου .

Και μονάχα , όπως τον παλιό καιρό , το νερό

χτυπά του νερόμυλου τα πτερύγια .

 

Συχνά όταν κάθομαι στο σκοτάδι της νύχτας ,

κάτω απ ' τον ήχο των τσακισμένων θάμνων ,

προσεύχομαι στην καπνισμένη γη

γι αυτούς που χάθηκαν και τους μακρινούς .

* όπυλος = ρωσικό φρούτο

 

 

 

page1.gif Άνοιξη στη χαρά δεν είσαι ίδια ( 1916 )

 

Άνοιξη στη χαρά δεν είσαι ίδια ,

δεν είσαι σαν του ήλιου την κίτρινη άμμο .

Τ ' ανεμοδαρμένο σου δέρμα

λαμπύρισε σαν του μαυραγανιού το χνούδι .

 

Δίπλα στο γαλάζιο καταρράκτη ,

στον κύκνο με τα πλούσια φτερά ,

εμείς ορκιστήκαμε ότι θα είμαστε πάντα μαζί

και δε θα αποχωριστούμε πουθενά .

 

Το καντήλι στο σκοτάδι και το βράδυ λιγοστό ,

βίδωσε στη φλογισμένη σπείρα .

Κι εγώ σε πήγα μέχρι το δασάκι ,

στο μικρό σου πατρικό σπιτάκι .

 

Και πολύ , πολύ καιρό αποκοιμιέσαι ανάλαφρα .

Mα το πρόσωπο δεν μπορώ αλλού να στρέψω ,

όταν εσύ με χάδια και χαμόγελα

κούνησες σε μένα το καπέλο στο εξώστεγο.

 

 

 

page1.gifΠηγαίνω για το πρώτο χιόνι ( 1917 )

 

Πηγαίνω για το πρώτο χιόνι ,

μες στην καρδιά φλογερή δύναμη λουλούδι του Μάη .

Βράδυ βαθύ γαλάζιο , κέρινο αστέρι

πάνω απ ' το αγαπημένο μου φως του σούρουπου .

 

Δεν ξέρω , είναι φως εκείνο ή σκοτάδι ;

Ο αέρας στο δασάκι ή ο κόκορας που λαλεί ;

Ίσως , αντί για το χειμώνα στα χωράφια

είναι οι χιονάτοι κύκνοι που προσγειώθηκαν στο λιβάδι .

 

Ωραία είσαι , λευκή και λεία επιφάνεια !

Το ελαφρύ κρύο ζεσταίνει το αίμα μου !

Θέλω τα χέρια μου να αγκαλιάσουν

τη λευκόστηθη μπεριόζα * .

 

Ω , πυκνή του δάσους καταχνιά !

Ω , χαρούμενη διάθεση του χιονισμένου χωραφιού !..

Θέλω τα χέρια μου να αγκαλιάσουν

πάνω στον ξύλινο κορμό της ιτιάς.

* μπεριόζα = ρούσικη λεύκα

 

 

page1.gifΩ πιστεύω, πιστεύω πως υπάρχει ευτυχία ( 1917 )

 

Ω, πιστεύω, πιστεύω, πως υπάρχει ευτυχία !

Και πως ο ήλιος ακόμα δεν έσβησε.

Η προσευχή την ροδοκόκκινη αυγή,

προφητεύει καλοσυνάτη είδηση.

 

Σήμανε , σήμανε , Ρωσία με τους χρυσούς θόλους

κυματίζεις στο δυνατό αέρα !

Μακάριος , - αυτός που στη χαρά πήρε

απ ' τους ταπεινούς σου ανθρώπους τη θλίψη .

Σήμανε , σήμανε , Ρωσία με τους χρυσούς θόλους .

 

Αγαπώ το νερό όταν κυλάει ορμητικά

και τ ' άστρα που λαμπυρίζουν στα κύματα .

Ευλογημένο πάθος ,

ευλογημένος λαός .

Αγαπώ το νερό όταν κυλάει ορμητικά.

 

image1976.gif

 

icon_arrow.gif ΛΕΡΜΟΝΤΟΒ ΜΙΧΑΗΛ

 

page1.gifΣτιλέτο ( 1838 )

 

Σ' αγαπώ πολύ , έμπιστο στιλέτο μου ,

σύντροφέ μου σφυρηλατημένε σε ψυχρό ατσάλι !

Σφυρηλατήθηκες απ ' τους Γεωργιανούς με την εκδίκηση στο νου ,

για την Τσερκέζικη ελευθερία , για τη μάχη φτιάχτηκες κοφτερό .

 

Ένας άσπρος κρίνος στο χέρι , ήταν αυτό που μου πρόσφερες ,

ήσουν της αγάπης φύλακας για χάρη μου , το τελευταίο χάρισμα ,

χωρίς αίμα , αλλά γεννήθηκες σαν μαργαριτάρι των δακρύων και της αγωνίας ,

με το δυνατό μέρος της λεπίδας σου ρίχνεσαι γρήγορα .

 

Με μάτια αναπαυμένα στο σκοτάδι , γεμάτα από κρυφό πόνο ,

πάνω στη θλίψη και το μυστήριο του προσώπου μου ,

όπως τότε το ατσάλι σου στην τρεμάμενη φλόγα ,

μα τώρα συννεφιάζει , σκοτεινιάζει κι εσύ ακτινοβολείς και λάμπεις .

 

Ω στιλέτο μου , της αγάπης βουβή υπόσχεση θα μείνεις ,

πιστός φίλος μου και παράδειγμα που με βάζει σε σκέψη :

Ναι , για την εμπιστοσύνη και τη σταθερότητα της ψυχής

θέλω , να είμαι , όπως ο χαρακτήρας σου στη φωτιά .

 

 

 

page1.gifΟυρανός και άστρα (1831 )

 

Καθαρός βραδινός ουρανός ,

διαυγή μακρινά αστέρια ,

καθαρά όπως η ευτυχία του παιδιού .

Ω ! γιατί πρέπει να σκέφτομαι για σας ;

Αστέρια , είστε διάφανα όπως η ευτυχία μου !

 

Γιατί είσαι δυστυχισμένος ; -

μου λένε οι άνθρωποι .

Τόσο είμαι δυστυχισμένος ,

καλοί άνθρωποι , όσο τ ' αστέρια κι ο ουρανός -

τ ' αστέρια κι ο ουρανός - μα εγώ είμαι άνθρωπος ! ..

 

Οι άνθρωποι , ο ένας με τον άλλο ,

φθονούν , τρέφονται .

Εγώ ήδη είμαι ενάντια ,

μόνο ζηλεύω τα όμορφα αστέρια ,

μόνο τη θέση τους θα ' θελα να πάρω .

 

 

 

page1.gifΚαύκασος ( 1830 )

 

Ίσως όταν ήμουν στην αυγή της νιότης μου ,

οροσειρές του νότου , έχω την ανάμνησή σας ,

για να τις θυμάται κανείς αιώνια , αρκεί μόνο να ' ναι κει μια φορά :

όπως τα γλυκά τραγούδια της πατρίδας μου ,

Αγαπώ τον Καύκασο !..

 

Σε μικρή ηλικία έχασα τη μητέρα ,

αλλά θυμήθηκα , ότι το τριανταφυλλένιο βραδινό ,

εκεί στη στέπα μου ' λεγε και μου ξανάλεγε με αλησμόνητη φωνή .

Γι αυτό αγαπώ τις κορυφές των βράχων ,

Αγαπώ τον Καύκασο !..

 

Ήμουν ευτυχισμένος με σας , χαράδρες του βουνού ,

πέντε χρόνια πέρασαν : Για όλα μελαγχολώ για σας .

Εκεί είδα ένα ζευγάρι θεϊκά μάτια

κι η καρδιά μιλά στην ανάμνηση εκείνης της ματιάς .

Αγαπώ τον Καύκασο !..

 

 

 

page1.gifΕυγνωμοσύνη ( 1840 )

 

Για όλα , για όλα εγώ σ ' ευχαριστώ :

για τα βάσανα και τα μυστικά της αγάπης ,

για το πικρό δάκρυ και το δηλητηριασμένο φιλί ,

για την εκδίκηση του εχθρού και τις συκοφαντίες των φίλων ,

για τη ζεστασιά της ψυχής , τις σπατάλες του πάθους ,

για όλα τα λάθη που στη ζωή έγιναν ...

Μόνο εύχομαι και αμυδρά ελπίζω στην αναγέννησή μου ,

ότι δεν θα μπορώ ακόμη για πολύ να σε ευγνωμονώ.

 

 

 

page1.gifΕξομολόγηση ( 1831 )

 

Πιστεύω , υπόσχομαι να πιστεύω ,

δεν θέλω ο ίδιος να εξομολογηθώ ,

γιατί δεν μπορεί ο μοναχός να υποκρίνεται

και ζει , όπως υποσχέθηκε ορκισμένος ,

γιατί τα φιλιά και τα χαμόγελα

των ανθρώπων δόλια δεν είναι πάντα ,

γιατί τα μικρά λάθη των συγγενών

συγχωρούνται μερικές φορές ,

γιατί ο χρόνος θεραπεύει τα πάθη ,

γιατί ο κόσμος δημιουργεί για την ευτυχία ,

γιατί η αρετή δεν έχει όνομα

και η ζωή ακόμη περισσότερο , παρά ο ύπνος !..

 

 

Αλλά η θερμή εμπιστοσύνη και η ψυχρή εμπειρία

ασταθούν κάθε στιγμή ,

και ο νους , όπως πριν , ανέκφραστος ,

οι επιθυμίες δεν πετυχαίνουν .

Η καρδιά γεμάτη λύπη

φυλάει το βαθύ νόημά της

Νεκρό - αλλά ιερό όραμα ,

η σκιά της αίσθησης , που δεν υπάρχει .

Αυτή τίποτε δεν τη φοβερίζει ,

και εκείνο που ήταν δηλητήριο για τους άλλους

τον ξαναζωντανεύει , τον δυναμώνει

όπως η φωτιά στη σάρκα της.

 

image1976.gif

 

icon_arrow.gif ΜΑΓΙΑΚΟΒΣΚΥ ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ

 

page1.gifΣτίχοι για το σοβιετικό διαβατήριο ( 1927 )

 

Λύκος , Του κεφαλιού ,

τη γραφειοκρατία χωρίς καν να γυρνά το κοτσάνι ,

θα ροκάνιζα εγώ . δίχως αίσθημα κανένα να εκφράζουν

Σε πληρεξούσια παίρνουνε τα διαβατήρια των Δανών

δεκάρα δε δίνω και των διάφορων άλλων

τσακιστή . Σουηδέζων .

Στο διάβολο Και ξάφνου , λες από έγκαυμα ,

και τη μάνα του το στόμα στραβώνει

χάσου από δω αυτού του κυρίου -

όποιο χαρτί και να ναι . Είναι που παίρνει ο κύριος υπάλληλος

Αλλ ' αυτό ... και το δικό μου

Στο διάδρομο το μακρύ ερυθρόδερμο διαβατήριο .

κουπέ και καμπίνων Το παίρνει σαν μπόμπα ,

βλέπω τον ελεγκτή , σαν σκαντζόχοιρο , πες ,

διακριτικό , σαν δίκοπο ξυράφι ακονισμένο γερά ,

σοβαρό . σαν να παίρνει φίδι δυο οργιές ,

Δίνουν τα διαβατήρια . κροταλία με είκοσι δόντια φαρμακερά .

Κι εγώ δίνω Γνέφει ο αχθοφόρος με σημασία -

το βιβλιαράκι μου ετούτο τις βαλίτσες σας και χωρίς πληρωμή

το πορφυρό . θα τις πάει .

Κάποια διαβατήρια Το χαφιέ ο χωροφύλακας

τα παίρνουνε χαμογελαστοί . με το μάτι ρωτάει ,

Κάποια άλλα κι ο χαφιές το χωροφύλακα με απορία .

με περιφρόνηση - Με τι ηδονή

λόγου χάρη , των χωροφυλάκων η κάστα

παίρνουνε τα διαβατήρια θα με μαστίγωναν και θα με σταύρωναν

με τιμή , γιατί στο χέρι ,

κείνα με το εγγλέζικο διπλό λιοντάρι . το σφυρωτό κρατούσα

Τρώγοντας με τα μάτια το σοβιετικό διαβατήριο

κάποιο αγαθό μπάρμπα ώριμο , το δρεπάνινο .

δίχως να παύουν στιγμή Λύκος , τη γραφειοκρατία

υποκλίσεις να κάνουν , θα ροκάνιζα εγώ .

Παίρνουν , Σε πληρεξούσια

σαν να ' ναι θαρρείς φιλοδώρημα δεκάρα δε δίνω τσακιστή .

το διαβατήριο του Αμερικάνου . Στο διάβολο και τη μάνα του

Το πολωνέζικο το κοιτούν χάσου από δω

σαν η γίδα αφίσα . Όποιο χαρτί και να ναι.

Γουρλώνουνε τα μάτια εκστατικοί , Αλλ ' αυτό ...

με κείνη την ελεφαντίαση Απ ' τα φαρδιά παντελόνια τραβώ

τη χωροφυλακίσια - την κόπια με το ανεκτίμητο βάρος -

τι 'ναι τούτοι εκεί , έμαθες , Διαβάστε δω σεις, ζηλέψτε με

οι νεωτερισμοί οι γεωγραφικοί ; πολίτης είμ' εγώ της ΕΣΣΔ!

 

 

 

page1.gifΑποχαιρετισμός ( 1925 )

 

Στο αυτοκίνητο .

Ανταλλάσσω τα τελευταία φράγκα .

- Τι ώρα θα είμαστε στη Μασσαλία ; -

To Παρίσι ,

τρέχει γρήγορα ,

με συνοδεύει ,

εντελώς ασύλληπτη ομορφιά .

Πλησιάζουν

στα μάτια ,

αποχαιρετιστήρια δάκρυα .

Η καρδιά

μου

συναισθηματικά φορτισμένη !

Θα ήθελα

να ζήσω

και να πεθάνω στο Παρίσι ,

αν δεν υπήρχε

τέτοια γη -

σαν τη Μόσχα.

 

image1976.gif

 

 

icon_arrow.gif Ѡ

 

page1.gif ( = 頠 ), ( 1945 )

 

... 堠  ,

蠠 堠 ,

蠠 ࠠ 堠  堠 ,

蠠 ࠠ 堠 堠 ...

.........................................................................................

... ࠠ 蠠 , 堠  ,

ࠠ 蠠 ,

ࠠ ࠠ 砠 ,

ࠠ 蠠 ,

䠠 砠  ,

ࠠ 蠠 ,

ࠠ 젠 蠠 蠠 ...

 

 

image1976.gif

Thodis N. Konstantinos | Stavropol - Russia 2007 2011

image1976.gif

icon_arrow.gifBACK TO INDEX PAGE