Μ Ε Τ Α Φ Ρ Α Σ Ε Ι Σ            T R A N S L A T I O N            П Е Р Е В О Д Ы

bbar11.gif

Π ο ί η σ η                P o e t r y               П о э з и я

 

115.png   Russia-2.GIF

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ     ΣΤΑ     ΕΛΛΗΝΙΚΑ

 

1 .   ΕΝΑ  ΜΑΘΗΜΑ  ΙΣΤΟΡΙΑΣ  ΜΕ  ... ΔΙΑΘΕΜΑΤΙΚΗ  ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 

Πολλά από τα νησιά του Αιγαίου εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα ηφαιστειακής  δραστηριότητας . Ένα από εκείνα τα νησιά που βρίσκεται στο Αρχιπέλαγος των Κυκλάδων είναι η Θήρα . Η Θήρα μαζί με τα νησιά Θηρασιά , Παλαιά ,  Νέα Καμένη και  Ασπρονήσι ανήκουν σε μια ομάδα νησιών σε σχήμα δαχτυλιδιού , ονομαζόμενη Σαντορίνη .

Большинство островов в Эгейском море возникли в результате вулканической деятельности. Один из таких островов, входящий в архипелаг Киклады, это Тира- Фира . Тира вместе с  островами Тирасия, Палеа Камени, Неа Камени и Аспрониси  входит в группу островов в виде кольца, называемую Санторини .

Στην αρχαιότητα το νησί ονομαζόταν Στρογγύλη εξαιτίας του σχήματός του , ενώ τότε το ηφαίστειο δεν είχε αρχίσει ακόμη την καταστροφική του δράση . Κι όμως , περίπου 3600 χρόνια πριν συνέβη μια ισχυρή έκρηξη που άλλαξε όχι μόνο το νησί , αλλά  και όλη την ιστορία του αρχαίου κόσμου .

В древности остров назывался Стронгили – Круглый - по причине своей формы, поскольку вулкан в то время ещё не начал своё разрушительное действие. Однако около 3600 лет назад произошло страшное извержение, изменившее не только остров, но и всю историю древнего мира . 

Το ηφαίστειο εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι ενεργό και κανένας δεν ξέρει  πότε θα εκδηλώσει την επιθυμία του για δράση .

Вулкана продолжается по сей день остается активным, и никто не знает, когда они выразили к действию.

Υπάρχει η άποψη ότι ο άνθρωπος είναι προϊόν ηφαιστειακής δραστηριότητας .

Существует мнение, что человек есть продукт деятельности вулкана . 

Ο αέρας που αναπνέουμε είναι προϊόν έκρηξης ηφαιστείων  3-4 δισεκατομμυρίων χρόνων πριν .

Воздух, которым мы дышим, это продукт извержения вулканов 3-4 миллиарда лет назад . 

Κάθε χρόνο στον πλανήτη συμβαίνουν περίπου 50 εκρήξεις ηφαιστείων διαφορετικής ισχύος . Οι αρχαίοι θεωρούσαν τις εκρήξεις εκδήλωση της οργής των θεών . Τα ηφαίστεια , όπως και οι άνθρωποι :  κάποιοι ήσυχα μισοκοιμούνται , άλλοι οργισμένοι «εκρήγνυνται»  και  άλλοι « εκκρίνουν»  ήσυχα τη χολή τους . Οι νόμοι της φύσης είναι ενιαίοι για όλους στον πλανήτη .

Ежегодно на планете происходит около 50 извержений вулканов различной силы. Древние люди считали это проявлением гнева богов . 
Вулканы как люди : одни медленно дремлют, другие сердито взрываются  и другие  спокойно изливают свою
«желчь». Законы Природы едины для всего на планете .

Κάθε ηφαίστειο είναι μια  « βόμβα με ωρολογιακό μηχανισμό » ο οποίος δίνει το σήμα για μερικές μέρες ή ακόμη και ώρες πριν από την έκρηξη . Μια μόνο έκρηξη ηφαιστείου αρκεί για να αλλάξει την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας .

Каждый вулкан это бомба с часовым механизмом, который подаёт сигнал за считанные дни, а то и часы до взрыва . 
Один единственный взрыв вулкана может изменить ход мировой истории .

Για παράδειγμα , το 1600 π. Χ. , τη Μινωϊκή εποχή , στη Θήρα συνέβη ηφαιστειακή έκρηξη . Η Θήρα βρίσκεται σε ηφαιστεικό νησί όπου συναντιώνται τέσσερις γεωλογικές πλάκες . Για πολλές χιλιάδες χρόνια πριν και μέχρι την έκρηξη εδώ υπήρχε ένα ενιαίο νησί . Μετά την έκρηξη το νησί διασκορπίστηκε σε μερικά μικρότερα κομμάτια .

Примерно в 1600 году до н.э. в минойскую эпоху на острове Тира произошло извержение вулкана. Тира находился на вулканическом острове, где сходятся четыре геологические плиты. За много тысяч лет до извержения здесь был единый остров . После ряда извержений он распался на несколько мелких .

Όλα άρχισαν με μια γιγαντιαία έκρηξη . Σε μια στιγμή ο ουρανός σκοτείνιασε , άστραψαν κεραυνοί , άρχισε ο σεισμός , ο ουρανός γέμισε από μαύρα σύννεφα , από τις στάχτες δημιουργήθηκε χιονόπτωση . Μετά άρχισε να απελευθερώνεται ελαφρόπετρα – ηφαιστειακός αφρός – και τελικά να απλώνεται ένα ολόκληρο νησί . Αλλά αυτό ήταν μόνο η πρώτη φάση . Μετά άρχισε να απογειώνεται η ελαφρόπετρα και να πέφτει ξανά στο έδαφος .

Всё началось с гигантского взрыва. В одно мгновение небо потемнело, засверкали молнии, начались землетрясения, весь небосвод затянули чёрные облака. Пошёл «снегопад» из пепла. Потом начался выброс пемзы – вулканической пены – и в итоге она застелила собой весь остров . Но это была только первая фаза. Потом пемза вдруг стала взлетать вверх и падать на землю .

Η έκρηξη στη Θήρα κατέστρεψε όλες τις πόλεις του νησιού . Με ταχύτητα 150 χιλιόμετρα  την ώρα και θερμοκρασία πάνω από 600 βαθμούς Κελσίου η λάβα έκαψε τα πάντα στο πέρασμά της .

Извержение Тиры уничтожило все города на острове. При скорости 150 км в час и при температуре более 600 градусов лава сжигает всё на своём пути .

Το 1967 κάτω από ένα στρώμα ηφαιστειακής τέφρας ο αρχαιολόγος Σπυρίδων Μαρινάτος ανακάλυψε μια χαμένη αρχαία Μινωϊκή πόλη στο Ακρωτήρι .

В 1967 году под слоем вулканического пепла археолог Спиридон Маринатос обнаружил потерянный древний минойский город Акротири . 

Το ηφαίστειο της Θήρας βρίσκεται 130 χιλιόμετρα  βόρεια της  Κρήτης . Το σύννεφο με την ηφαιστειακή τέφρα έφτασε στην Κρήτη σε λιγότερο από μισή ώρα . Άρχισε ο σεισμός , ήρθε η βροχή . Τα Μινωϊκά ανάκτορα τυλίχτηκαν στις φλόγες .

Вулкан Тира находится в 130 км на север от Крита. Облако вулканического пепла достигло Крит меньше чем за полчаса. Начались землетрясения, пошли дожди. Минойские дворцы охватило пламя . 

Από την έκρηξη του ηφαιστείου συνέβη σεισμός , ο οποίος στη συνέχεια προκάλεσε τσουνάμι . Μετά την έκρηξη η κορυφή του ηφαιστείου κατέρρευσε και διαμορφώθηκε μια καλντέρα . Το ηφαίστειο εκτίναξε στον αέρα μια τεράστια ποσότητα μάγματος . Ως αποτέλεσμα , μέσα στον κρατήρα του υπήρχε ένα κενό . Τα πλαϊνά του ηφαιστείου κατέρρευσαν και έσπασαν προς το εσωτερικό του κάτω από τον τεράστιο όγκο του . Αμέσως μετά άρχισε να αναβλύζει θαλασσινό νερό .Το νερό χύθηκε πάνω στην καυτή λάβα . Αυτή η τεράστια ποσότητα νερού αμέσως μετατράπηκε σε ατμό , ενώ η πίεση αυξήθηκε με τρομακτική ταχύτητα .

От взрыва вулкана произошли землетрясения, повлекшие за собой цунами . 
После взрыва вершина вулкана провалилась, и образовалась кальдера. Вулкан выбросил в воздух огромное количество магмы. В результате внутри его жерла возникла пустота. Склоны вулкана не выдержали и обвалились внутрь под собственной тяжестью. В обвалы хлынула морская вода. Она попадала прямо на раскалённую лаву. Огромные объёмы воды мгновенно превращались в пар, давление которого росло с огромной скоростью . 

Το νησί της Σαντορίνης εξερράγη σαν ένας λέβητας ατμού . Η έκρηξη αυτή προκάλεσε ταλαντώσεις στην επιφάνεια της Γης  και τοπική καθίζηση . Αλλά το χειρότερο ήταν η διαμόρφωση ενός νέου κύματος  , τσουνάμι  το οποίο ξεπερνούσε το πρώτο σε μέγεθος και  ισχύ .

Остров Санторини взорвался как паровой котёл. От этого взрыва произошли колебания земной поверхности и её местное опускание. Но самым страшным было образование новой волны цунами, которая превосходила первую своими размерами и мощью . 

Το τεράστιο κύμα, του οποίου το ύψος έφτανε πιθανόν τα 100 έως 200 μέτρα  έπεσε πάνω στη  βόρεια ακτή  της Κρήτης . Αυτό το κύμα κατέστρεψε ολοσχερώς το Μινωϊκό στόλο , την οικοδόμηση του νησιού και μέρος του πληθυσμού της Κρήτης και των Κυκλάδων . Είναι βέβαιο , ότι  ο  Κρητο – Μινωϊκός  πολιτισμός  έχει υποστεί τέτοιου μεγέθους ζημιά που δεν θα μπορούσε στη συνέχεια να ανακάμψει .

Громадная волна, высота которой достигала предположительно от 100 до 200 м, обрушилась на северное побережье Крита. Эта волна окончательно уничтожила и весь минойский флот, и постройки на острове, и часть населения Крита и Кикладских островов. Крито-минойская цивилизация понесла такой урон, что не смогла в дальнейшем оправиться от него . 

Οι ανασκαφές στην Κρήτη έδειξαν ότι ο Μινωϊκός πολιτισμός υπήρξε και μετά την έκρηξη καθώς ένας μεγάλος αριθμός κτιρίων βρέθηκε πάνω από το στρώμα της ηφαιστειακής τέφρας .

Раскопки на острове Крит показали, что минойская цивилизация существовала и после извержения вулкана, так как большое количество построек минойской культуры находятся над слоем вулканического пепла . 

Το ηφαίστειο πέταξε προς τα έξω τεράστια ποσότητα ελαφρόπετρας . Η ελαφρόπετρα είναι ελαφρύτερη από το νερό . Σαν αποτέλεσμα  ολόκληρο το τμήμα της Ανατολικής Μεσογείου για πολλά χρόνια ήταν καλυμμένο από  ελαφρόπετρα . Η  ναυσιπλοία στάθηκε αδύνατη . Η εμπορική αυτοκρατορία των Μινωϊτών έχασε την κύρια πηγή των  εισοδημάτων .

Вулкан выбросил огромное количество пемзы. А пемза легче воды. В результате вся восточная часть Средиземного моря на долгие годы покрылась пемзой. Мореплавание стало невозможным. Торговая империя минойцев лишилась основного источника доходов . 

Η έκρηξη στη Θήρα κατηύθυνε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό σε άλλη πορεία . Ίσως στα Φηρά  καταστράφηκε μια ολόκληρη ήπειρος . Για παράδειγμα η θρυλική Ατλαντίδα . Στο πλαίσιο της καλντέρας και σε βάθος  τριακοσίων μέτρων κάτω από το νερό και πάνω σε ένα στρώμα τέφρας ίσως να βρίσκεται μια νεκρή πόλη .

Извержение Тиры направило европейскую цивилизацию по другому пути . 
Возможно, Тира стёрла целый континент. Например, легендарную Атлантиду . 
Под кальдерой на трёхсотметровой глубине под водой и слоем пепла, быть может, лежит погибший город . 

Σε απόσταση οκτακοσίων χιλιομέτρων από τη Θήρα παρατηρήθηκε έκρηξη και στην Αίγυπτο . Αναφέρεται ακόμη και στη βίβλο . Η ηφαιστειακή έκρηξη και το τσουνάμι που σχετίζονται με τα βιβλικά γεγονότα , όπως η έξοδος από την Αίγυπτο και ειδικότερα το περίφημο πέρασμα του Μωϋσή πάνω από τη θάλασσα , όταν η θάλασσα υποχώρησε και ήρθαν οι Εβραίοι  και ο στρατός του Φαραώ καταστράφηκε από το τεράστιο κύμα .

В 800 километров от Тиры извержение наблюдали в Египте. Оно упоминается даже в Библии. Извержение вулкана и цунами связывают с таким библейским событием как исход евреев из Египта, и в частности, знаменитый переход Моисея через море, когда море отступило (отлив перед цунами) и евреи прошли, а войско фараона было уничтожено набежавшей огромной волной . 

Από την Αρχαία Στρογγύλη έμειναν μόνο και είναι ορατά σήμερα το μισοφέγγαρο με τα βράχια μήκους πάνω από 300 μέτρα στο δυτικό τμήμα – καλντέρα – καθώς και οι επίπεδες παραλίες στην ανατολική πλευρά .

От Древней Стронгилы остался только видимый в настоящее время полумесяц с отвесной скалой более 300 м в западной части – кальдерой -  и пологими пляжами в восточной части . 

Όταν κολυμπήσετε προς το ηφαίστειο – νησί  Νέα Καμένη – θα δείτε έξω από το νερό πέτρες από βασάλτη . Στην επαφή με το νερό η λάβα στερεοποιείται δημιουργώντας παράξενα σχήματα .

Когда вы плывете  к вулкану – острову Неа  камени –  увидите  выросшие из воды базальтовые глыбы. Соприкасаясь с водой, лава застывает, образуя причудливые формы . 

Η σημερινή εμφάνιση του νησιού δείχνει ότι το ηφαίστειο έχει αποκατασταθεί . Ίσως το νησί αυτό να αυξηθεί σε μερικές χιλιάδες χρόνια και στη συνέχεια προφανώς να συμβεί και πάλι μια έκρηξη . Αυτή είναι η φύση του ηφαιστείου . Εκρήγνυται ίσως μια φορά στα είκοσι χιλιάδες χρόνια .

Само появление острова означает, что вулкан восстанавливается. Этот остров будет расти ещё несколько тысяч лет, а потом, видимо, снова произойдёт извержение. Такова природа этого вулкана. Он взрывается раз в двадцать тысяч лет . 

Στο σύνολο της ακτογραμμής του νησιού παρατηρεί κανείς ιαματικές  πηγές . Το  νερό στην πηγή  δεν είναι  θερμό ,  αλλά έχει χρώμα  καφετί  από τον  διαλυμένο σίδηρο  και το θείο .

По всей береговой линии острова можно наблюдать лечебные  источники .  Вода в источниках не горячая, но бурая от растворённой серы и железа . 

Στη Νέα Καμένη  βρίσκεται το ηφαίστειο που κατέστρεψε το μινωϊκό πολιτισμό . Ο κρατήρας είναι εύκολο να βρεθεί από τη μυρωδιά του θείου , του υδρογόνου και των σουλφιδίων που φιλτράρουν το έδαφος .

Именно Неа  Камени  тот самый вулкан, который разрушил минойскую цивилизацию.Кратер легко найти по запаху серы и струйкам сероводорода, пробивающимся сквозь землю.

Η Νέα και η Παλαιά Καμένη είναι μικρά νησιά . Το ίδιο το ηφαίστειο βρίσκεται σε βαθιά νερά . Ενεργοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1950 . Πόσον  καιρό  θα  κοιμάται ακόμη είναι άγνωστο . Το γειτονικό νησί της Παλαιάς Καμένης  εμφανίστηκε 1200 χρόνια μετά την εμφάνιση της Νέας Καμένης , όταν έγινε μια άλλη έκρηξη .

Неа  Камени  и  Палеа  Камени – небольшие островки. Сам вулкан расположен глубоко под водой. Он был активен в январе 1950 года. Сколько ещё он проспит – неизвестно. Соседний остров Палеа  Камени появился спустя 1200 лет после Неа  Камени, когда произошло очередное извержение вулкана .

Στις 26 Ιανουαρίου 1866 και μέχρι τις 15 Οκτώβρίου του 1870 ως αποτέλεσμα έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας το νησί Νέα Καμένη τριπλασιάστηκε . Ένας άνθρωπος τότε έχασε τη ζωή του . Επιπλέον 50 σπίτια και δύο μικρά παρεκκλήσια βυθίστηκαν κατά τη διάρκεια της έκρηξης αυτής .

С 26 января 1866 по 15 октября 1870 года в результате интенсивной вулканической деятельности остров «Неа Камени» увеличился в три раза. Один человек погиб. Кроме того, около 50 домов и две небольшие часовни  затонули во время того извержения Санторини . 

Για την παρατήρηση της έκρηξης τότε η Ακαδημία του Παρισιού έστειλε στη Σαντορίνη ομάδα επιστημόνων μεταξύ των οποίων και τον διάσημο ηφαιστειολόγο Φερδινάνδο Φουκέ , ο οποίος συνέβαλε στη δημιουργία μιας σημαντικής μελέτης του ηφαιστείου της Σαντορίνης .

Для наблюдения за извержением Академия Парижа направила на Санторини группу учёных, среди которых был известный вулканолог Фердинанд Фуке, внесший значительный вклад в изучение вулканов Санторини . 

Μεταξύ των ξένων που ήρθαν στο νησί ήταν και ο συγγραφέας Ιούλιος Βέρν . Στο μυθιστόρημά του « Η μυστηριώδης νήσος» ο Ιούλιος Βέρν περιέγραψε μια πιθανή έκρηξη . Το νησί της Σαντορίνης και το ηφαίστειο ο συγγραφέας τα αναφέρει στο βιβλίο του : « 20.000  λεύγες κάτω από τη θάλασσα » .

Среди иностранцев, приехавших на остров, был писатель Жюль Верн. Увиденное и услышанное во время поездки стало основой для его романа «Таинственный остров», в котором Жюль Верн правдоподобно описал извержение вулкана. Остров Санторини и его вулкан писатель упомянет и в своей книге «20 000 лье под водой». 

Ο περίφημος Γάλλος υποβρύχιος εξερευνητής  Ζάκ  Υβ Κουστώ  σχεδόν κατόρθωσε να αποδείξει ότι στο κάτω μέρος της Μεσογείου βρίσκονται ερείπια του Μινωϊκού πολιτισμού , τα οποία είναι τα απομεινάρια της χαμένης Ατλαντίδας . Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται και η ομάδα των νησιών της Σαντορίνης .

Знаменитому подводному исследователю Жаку Иву Кусто почти удалось доказать, что обнаруженные на дне Средиземного моря остатки минойской цивилизации это именно остатки погибшей Атлантиды. К ним он относит и группу островов Санторини . 

Αν πράγματι στην Ατλαντίδα ήταν άγνωστες κάποιες πηγές ενέργειας  π.χ. η γεωθερμική ενέργεια , είναι εύκολο να φανταστεί κανένας , ότι η αλόγιστη χρήση αυτών των πηγών θα μπορούσε να οδηγήσει στην έκρηξη του ηφαιστείου .

Если действительно в Атлантиде были неизвестные источники энергии (например, геотермальные), то легко предположить, как неразумное использование этих источников могло привести к извержению вулкана .

Σ ’  ένα από αυτά – το νησί  της  Θήρας – ο  αρχαιότερος πληθυσμός εμφανίστηκε περίπου το 3000 π.Χ. και ήταν προελληνικός . Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στη Θήρα και στην αρχαία πόλη στο Ακρωτήρι , κάτω από ένα παχύ στρώμα ηφαιστειακής τέφρας που βρέθηκε στο χωριό ανακαλύφθηκαν κτίρια δύο – τριών ορόφων διακοσμημένα με τοιχογραφίες που μοιάζουν πολύ με τις τοιχογραφίες σε ένα από τα Μινωϊκά ανάκτορα της Κρήτης .

На одном из них – острове Фира – древнейшее население появилось около в  3000 году  до н.э.  и было догреческим. При раскопках на Фире древнего города Акротири под слоем мощного слоя вулканического пепла обнаружены селения двух - трёх этажных домов, украшенные фресками, которые напоминают настенную живопись минойских дворцов на Крите . 


Κάθε μέρα πλέουν στο νησί τεράστια κρουαζιερόπλοια της γραμμής , στο διεθνές αεροδρόμιο προσγειώνονται πολλά αεροπλάνα , ενώ στο λιμάνι δένουν ιδιωτικά  σκάφη αναψυχής . Η Σαντορίνη είναι νησί της μόδας , όπως η  Ίμπιζα και η Μαγιόρκα .

Каждый день к острову приплывают огромные круизные лайнеры, в международном аэропорту садятся самолёты, в порту причаливают частные яхты. 
Санторини
 модный остров , также  как  Ибиза  и  Майорка .

Εδώ βρίσκονται οι βίλες αστέρων του κινηματογράφου και πολλών παγκόσμιων διασημοτήτων . Χιλιάδες τουρίστες επισκέπτονται  κάθε χρόνο το χωριουδάκι της Οίας για να απολαύσουν την ομορφιά του ηλιοβασιλέματος . Είναι το πιο ρομαντικό νησί στη Γη . Απ ’  όλο τον κόσμο έρχονται εδώ πολλά ζευγάρια για να κάνουν το γάμο τους .

Здесь находятся виллы кинозвёзд и прочих мировых знаменитостей . Тысячи туристов каждый год  приезжают в деревушку Ойя на Sunset , чтобы
насладиться красотой заката . Это самый романтический остров на Земле . Со всего мира приезжают сюда для многих супружеских пар , чтобы сделать их брак .

27.01.2012

Translation : Thodis  Konstantinos © 2012

all_steps.gif

 

 

2 .   ΜΕΓΑΛΟΣ  ΔΡΟΜΟΣ   « ΑΠ’ ΤΟΥΣ  ΒΑΡΑΓΓΟΥΣ  ΣΤΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ »

 

ВЕЛИКИЙ   ПУТЬ   “  ИЗ   ВАРЯГ   В   ГРЕКИ  ”

Εισαγωγή

Κωνσταντινούπολη. Την ίδρυση της πόλης οι ιστορικοί την συνδέουν με το θρύλο ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ. όταν άποικοι από την αρχαιοελληνική πόλη Μέγαρα κατέκτησαν νέες περιοχές στα περίχωρα του Κεράτιου κόλπου. Στην αρχή, στην ασιατική πλευρά του πορθμού του Βοσπόρου ίδρυσαν την αποικία Χαλκηδόνα. Μετά, στην ευρωπαϊκή πλευρά της ακτής του – στη χερσόνησο, σχηματίστηκε ο πορθμός του Βοσπόρου, ο Κεράτιος κόλπος και η θάλασσα του Μαρμαρά – ιδρύθηκε το Βυζάντιο – ελληνική πόλη – αποικία όπου το 330 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μετονομάζοντας το Βυζάντιο σε Κωνσταντινούπολη ή Νέα Ρώμη. Το 1930 η Κωνσταντινούπολη επίσημα μετονομάστηκε σε Ισταμπούλ (= στην Πόλη). Απ’ όλους τους Ρωμαίους αυτοκράτορες μόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος – Κωνσταντίνος  Ά – κατάφερε να αποκαταστήσει το Βυζάντιο και να ανασυγκροτήσει αυτή την πόλη. Σύμφωνα με τις χρονολογικές πηγές ο Κωνσταντίνος στάθηκε ο μοναδικός ηγέτης της Ανατολής και της Δύσης, χάρισε στους Χριστιανούς τη θρησκευτική ελευθερία, αλλά μέχρι να το καταφέρει επέδειξε πίστη και υπομονή και δεν δίωξε τους ειδωλολάτρες. Συγκάλεσε την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας στην οποία καταδικάστηκαν οι αιρέσεις. Η Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη ήταν πρωτεύουσα της χριστιανικής αυτοκρατορίας δεκάδες αιώνες – κληρονόμος της Αρχαίας Ελλάδας και της Αρχαίας Ρώμης. Το 1054 μ.Χ. όταν η εκκλησία χωρίστηκε – Σχίσμα – η Κωνσταντινούπολη έγινε Κέντρο της Ορθοδοξίας. Στην Ευρώπη και στην Ασία το κέντρο αυτό μέχρι το μεσαίωνα θεωρούνταν ισχυρό και πλούσιο. Την πρωτεύουσα του Βυζαντίου από αγάπη και σεβασμό την ονόμαζαν «Βασιλεύουσα Πόλη». Εδώ και μέχρι τις μέρες μας βρίσκεται ο θρόνος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Στη Ρωσία ο χριστιανισμός ήρθε από το Βυζάντιο. Η Ρωσία του Κιέβου κληρονόμησε τις μεγάλες αξίες της βυζαντινής κουλτούρας και μέσω του Βυζαντίου μετέλαβε την πλούσια κληρονομιά της αρχαιότητας. Η Μεγάλη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει στις  29 Μαίου 1453, όταν η Κωνσταντινούπολη πάρθηκε με την εισβολή των Οθωμανών. Παρ’ όλο που το Βυζάντιο έπαψε να υπάρχει, η βυζαντινή κουλτούρα συνέχισε να εκπέμπει ισχυρή επιρροή στο ρωσικό κράτος. Ιδιαίτερα μεγάλη ώθηση και ενίσχυση της επίδρασης του Βυζαντίου στη Ρωσία, έδωσαν γεγονότα συνδεδεμένα με την πτώση της Κωνσταντινούπολης και επίσης ο γάμος του Ρώσου βασιλιά Ιβάν Γ΄ με μια από τις διαδόχους της φημισμένης βυζαντινής αυτοκρατορικής δυναστείας των Παλαιολόγων, της Σοφίας το έτος 1472 και η λήψη του επίσημου εμβλήματος απ’ το κράτος της Μοσχοβίας, του βυζαντινού δικέφαλου αετού.

Введение

Константинополь. Основание города историки, обращаясь к легендам, связывают с VII веком до н. э. когда переселенцы из древнегреческого города Мегара стали осваивать новые территории в окрестностях бухты Золотой Рог. Вначале на азиатской стороне пролива Босфор появилось поселение Халкидон. Затем на европейском его берегу – на полуострове образованном проливом Босфор, бухтой Золотой Рог и Мраморным морем – был заложен Византии – греческий город – колония куда в 330 году император Константин Великий перенес столицу Римской империи, переименовав Византии в Константинополь, или Новый Рим . В 1930 году Константинополь официально переименовали в Стамбул – по греческий  «Στην πόλη» - в Городе. Из всех римских императоров только Константин Великий – Константин Ι - сумел по – настоящему восстановить Византии и возвеличить этот город. Согласно летописным источникам, став единым владыкой Востока и Запада. Константин даровал христианам религиозную свободу, но при этом проповедовал веротерпимость и не преследовал язычников. Он созвал первый собор в Нике на котором была осуждена ересь. Византийский Константинополь был на протяжении десятков веков также столицей христианской империи – наследницы Древнего Греции и Древнего Рима. В 1054 году  когда произошло разделение христианской церкви  Константинополь стал православным центром.И в Европе и в Азии он считался в Средние века одним из самых больших и богатых.  Столицу Византии любовно и с почтением называли «Царицей городов» - по  греческий  «Βασιλεύουσα Πόλη». Здесь и до настоящего времени находится престол Константинопольского патриархата.  Из Византии на Русь пришло христианство. Киевская Русь унаследовала лучшие ценности византийской культуры, приобщилась через Византию к богатейшему наследию Античности. Великая Византийская Империя, прекратила свое существование 29 мая 1453 года, когда Константинополь был взят штурмом османами.Несмотря на то что Византия перестала существовать,  византийская культура продолжала оказывать сильное влияние на Русское государство. Особенно большой толчок к усилению влияния Византии на Русь,  дали события, связанные с падением Константинополя, а также брак русского государя Ивана III с одной из наследниц знаменитой византийской императорской династии Софьей Палеолог в 1472 году и принятие в качестве официального герба Московской державы византийского двуглавого орла.

Ένας από τους πλέον ισχυρούς εμπορικούς εταίρους της Κωνσταντινούπολης ήταν η Αρχαία Ρωσία. Σημαντική αναβίωση των σχέσεων των Ρώσων με την Κωνσταντινούπολη συνέβη τον 9ο αιώνα, όταν ο υδάτινος δρόμος «απ’ τους Βάραγγους* στους Έλληνες» συνέδεσε τη βόρεια με τη νότια Ευρώπη. «Στυλοβάτης» ο εμπορικός δρόμος, ανοίχτηκε από τη Βαλτική – Βαραγγική θάλασσα στον ποταμό Νιέβα, στη λίμνη Λάντογκα, από εκεί στις όχθες του ποταμού Βόλχοβ, τη λίμνη Ίλμεν και πιο κάτω τον ποταμό Λοβάτι που συνδεόταν με τον άνω ρου του ποταμού Δνείπερου. Οι Ρώσοι έμποροι περνούσαν από την περιοχή του ποταμού Λοβάτι για να μεταβούν στο Δνείπερο – ενώ τους καταρράχτες του Δνείπερου υπερνικούσαν οι παρακαμπτήριες υδάτινες αρτηρίες όπως τα ρυμουλκά των Βουλγάρων. Σύμφωνα με το χρονικό, «... υπήρχε διαδρομή από τους Βάραγγους στους Έλληνες και από τους Έλληνες στο Δνείπερο, στον άνω ρου του Δνείπερου – παράκαμψη μέχρι τον ποταμό Λοβάτι – και από τον Λοβάτι μπορείς να φτάσεις στο Ίλμεν, τη μεγάλη λίμνη. Από αυτή τη λίμνη πηγάζει ο ποταμός Βόλχοβ που χύνεται στη λίμνη του Μεγάλου Νιέβα και το χείλος αυτής της λίμνης χύνεται στη Βαραγγική θάλασσα. Μέσω αυτής της θάλασσας μπορεί κανείς να πλεύσει μέχρι τη Ρώμη και από τη Ρώμη μπορεί να πλεύσει στην Κωνσταντινούπολη και απ’ την Κωνσταντινούπολη μπορεί να πλεύσει στον Πόντο στον οποίο χύνεται ο ποταμός Δνείπερος. Ο Δνείπερος επίσης ρέει από το δάσος Οκόβσκυ και χύνεται νότια και ο ποταμός Ντβίνα χύνεται στη Βαραγγική θάλασσα. Στο ίδιο δάσος ρέει ο Βόλγας ανατολικά και εκβάλλει στη θάλασσα Χβαλίσκογιε. Γι αυτό, από τη Ρωσία μπορεί κανείς να αποπλεύσει από το Βόλγα στη Βουλγαρία** και στο Χβαλίς και ανατολικά να περάσει στην κληρονομιά του Σημ και από τον ποταμό Ντβίνα στη γη των Βάραγγων, από τους Βάραγγους μέχρι τη Ρώμη και από τη Ρώμη επίσης μέχρι τις φυλές των Χαμ (αγροίκων). Ο Δνείπερος εκβάλλει στο χείλος της θάλασσας του Πόντου. Αυτή η θάλασσα είναι φημισμένη στους Ρώσους – στις ακτές της δίδαξε, όπως λένε ο Άγιος Ανδρέας, αδελφός του Πέτρου...» Το βόρειο και το νότιο τμήμα της διαδρομής «απ’ τους Βάραγγους στους Έλληνες» ελέγχεται από τις πιο ισχυρές ενώσεις σλαβικής ιδιοκτησίας – το Νόβγκοροντ και το Κίεβο, σύμφωνα με το Ρώσο ιστορικό Β.Ο. Κλιουτσέσκι, καθώς και άλλους επιστήμονες, ήταν αρχικά μόνο εμπορικά κέντρα και με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκαν σε κεντρικό πυρήνα της οικονομικής, πολιτικής και πνευματικής ζωής της Αρχαίας Ρωσίας. Τον 9ο αιώνα στη ζωή των ανατολικών Σλάβων συνέβησαν σημαντικά γεγονότα. Σύμφωνα με τους θρύλους και τους αρχαίους Ρώσους χρονογράφους, το έτος 862 στο Νόβγκοροντ επιβεβαιώθηκε το κάλεσμα των αρχηγών των σλαβικών φυλών από τον Βάραγγο πρίγκηπα Ριούρικ. Το χρονικό αναφέρει : «Το έτος 6370 (862). Καταδίωξαν τους Βάραγγους στη θάλασσα, δεν τους κατέβαλαν φόρους και άρχισαν οι ίδιοι να εξουσιάζουν, δεν υπήρχε μεταξύ τους δίκαιο, ξεσηκώθηκε γένος με γένος, υπήρχε ανάμεσά τους διαμάχη και πολέμησαν ο ένας με τον άλλο. Είπαν, δε, στον εαυτό τους : Θα ψάξουμε ανάμεσά μας πρίγκηπα, ο οποίος θα μας εξουσιάζει και θα δικάζει με δικαιοσύνη.»Και πήγαν στη θάλασσα με τους Βάραγγους και με τους Ρώσους. Εκείνοι οι Βάραγγοι ονόμασαν Ρωσία, όπως άλλοι ονομάζονται Σουηδοί και άλλοι Νορμανδοί και Άγγλοι... και είπαν : «Η γη μας μεγάλη και πλούσια και τάξη σ’ αυτή δεν υπάρχει. Περάστε να βασιλεύσετε και να μας εξουσιάσετε. Και εξέλεξαν τρεις αδελφούς από το ίδιο γένος και κατέλαβαν όλη τη Ρωσία και ήρθαν και εγκαταστάθηκαν ο μεγαλύτερος ο Ριούρικ στο Νόβγκοροντ και ο άλλος ο Σινέους στο Μπελοόζερε και ο τρίτος ο Τρούβορ στο Ιζμπόρσκε. Και από εκείνους τους Βάραγγους αποκαλέστηκε Ρωσική Γη». Έτσι τοποθετείται η αρχή της ρωσικής κρατικής οντότητας. Το Κίεβο, ήδη από καιρό ίδρυσαν τρεις αδελφοί : ο Κίεβ, ο Σέκομ και ο Χόριβ και η αδελφή τους Λίμπεντ. Αυτοί : «... έκτισαν την πόλη προς τιμή του μεγάλου τους αδελφού – έγραψε ο χρονογράφος – και ονόμασαν αυτή Κίεβο.»Σύμφωνα με το χρονικό, ο Κίεβ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του επισκέφθηκε την αρχαία Κωνσταντινούπολη, «... και όταν αυτός πήγε στο βασιλιά, τότε λένε, ότι αυτός προς μεγάλη του τιμή κρίθηκε άξιος από τον αυτοκράτορα, στον οποίο αυτός προσήλθε...».

Одним из наиболее крупных торговых партнеров Константинополя была Древняя Русь. Значительное оживление сношений русских с Константинополем произошло в IX веке, когда водный путь «из варяг в греки» связал Северную и Южную Европу. «Столбовая» торговая дорога была проложена из Балтийского – Варяжского – моря по реке Неве – в Ладожское озеро, оттуда по реке Волхов – в озеро Ильмень и далее по реке Ловати – к верховьям реки Днепр. Русским купцам приходилось район реки Ловати, при переходе к Днепру, а также днепровские пороги преодолевать волоком, наподобие болгарей бурлаков. Согласно летописи, «…был путь из Варяг в Греки и из Греков по Днепру, а в верховьях Днепра – волок до Ловати, а по Ловати можно войти в Ильмень, озеро великое; из этого же озера вытекает Волхов и впадает в озеро великое Нево, и устье того озера впадает в море Варяжское.И по тому морю можно плыть до Рима, а от Рима можно приплыть по тому же морю к Царьграду, а от Царьграда можно приплыть в Понт море, в которое впадает Днепр река.Днепр же вытекает из Оковского леса и течет на юг, а Двина…впадает в море Варяжское. Из того же леса течет Волга на восток и впадает…в море Хвалисское. Поэтому из Руси можно плыть по Волге в Болгары и в Хвалисы, и на восток пройти в удел Сима, а по Двине – в землю варягов, от варягов до Рима, от Рима же и до племени Хамова. А Днепр впадает устьем в Понтийское море; это море слывет Русским, - по берегам его учил, как говорят, святой Андрей, брат Петра…» Северный и южный участки пути «из варяг в греки» контролировали наиболее могущественные из славянских объединений земель – Новгород и Киев, так как, по утверждению русского историка В.О. Ключеского и других ученых, это, поначалу только торговое, предприятие со временем превратилось в главный стержень экономической, политической и духовной жизни Древней Руси. В IX веке в жизни восточных славян произошли знаменательные события. Согласно легендам и древнерусским летописям, с 862 года в Новгороде утвердился, призванный вождями славянских племен, варяжский князь Рюрик. Летопись гласит : « В год 6370(862). Изгнали варяг за море, и не дали им дани, и начали сами собой владеть, и была среди них правды, и встал род на род, и была у них усобица, и стали воевать друг с другом. И сказали себе : Поищем себе князя, который бы владел нами и судил по праву. И пошли за море к варягам, к руси. Те варяги назывались русью, как другие называются Шведы, а иные Норманны и  Англы… и сказали : Земля наша велика и обильна, а порядка в ней нет. Приходите княжить и владеть нами.” И избрались трое братьев со своими родам, и взяли с собой всю русь, и пришли, и сел старший, Рюрик, в Новгороде, а другой, Синеус, на Белоозере, а третий, Трувор в Изборске. И от тех варягов прозвалась «Русская Земля». Так было положено начало русской государственности. Киев давно уже был основан третья братьями – Киев, Щеком и Хоривом – и их сестрой Лыбедью. Они « ... построили город в честь старшего своего брата – писал летописец – и назвали его Киев.» Согласно летописи Киев во время своего княжения посещал Древний Царьград; « ... и когда ходил он к царю, то говорят, что великих почестей удостоился от царя, к которому он приходил...».

* Είναι γνωστοί και ως Βίκινγκς.  **Δεν πρόκειται για τη σημερινή γεωγραφική θέση της Βουλγαρίας, αλλά για την κοιτίδα του πολιτισμού της στην περιοχή του ποταμού Βόλγα.

Οι έμποροι και οι πολεμιστές των Βαλτικών κρατών στα βορειοδυτικά και των αρχαίων Σλαβικών στα βόρεια και τα βορειοανατολικά άνοιξαν υδάτινους - ποτάμιους - δρόμους από το Δνείπερο μέχρι τη Μαύρη θάλασσα, ανακάλυψαν στις νότιες χώρες την πολυτέλεια και τη λαμπρότητα, τον κόσμο των θερμών θαλασσών, τη λάμψη του χρυσού, τα παραδεισένια φρούτα, άγνωστα άγρια ζώα, άλλες πολεμικές τεχνικές και συναρπαστικές γυναίκες που δε φορούσαν γούνες. Στο Δνείπερο οφείλει η Ρωσία τη σύνδεσή της με τη βορειοδυτική και νοτιοανατολική Ευρώπη. Από την πρώτη έλαβε τους πρίγκηπες και από τη δεύτερη το Χριστιανισμό. Στο Δνείπερο, επίσης, η Ρωσία χρωστά την υλική της ευπορία : από αυτό το ποτάμι πέρασαν με την ακολουθία τους οι πρίγκηπες, οι οποίοι συγκέντρωσαν τις παράκτιες σλαβικές φυλές που ζούσαν διασκορπισμένες. Απ’ το Δνείπερο διεξήχθη το εμπόριο ανάμεσα στις νότιες και τις βόρειες χώρες. Στα μέσα του 9ου αιώνα βόρεια του Σμολένσκ, το Νόβγκοροντ διαμορφώθηκε ως κέντρο κάτω από την καθοδήγηση του Ριούρικ. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην καθιέρωση διεθνών σχέσεων με τις νότιες χώρες. Και νωρίτερα πολλοί ερευνητές – κυρίως έμποροι και πολεμιστές – μετέφεραν από μακρινές χώρες ασυνήθιστα προϊόντα, αλλά ακόμη περισσότερο εμπνεύστηκαν στη δύσκολη διαδρομή από τα ποτάμια στη Μαύρη θάλασσα με τις εκπληκτικές διηγήσεις των εκεί κατοικούντων. Η μαγική και πλούσια Κωνσταντινούπολη, μετά τις περιγραφές των ταξιδιωτών, τους τραβούσε σαν μαγνήτης. Αξιοσημείωτο είναι πως υπήρχε σχέση ανάμεσα στις νότιες και τις βόρειες χώρες. Ο Αριστοτέλης κατηγορούσε τους Αθηναίους ότι περνούν όλη τη μέρα στις πλατείες, ακούγοντας παραμύθια και διηγήσεις ανθρώπων που είχαν επιστρέψει από τον Βορυσθένη – Δνείπερο. Το έτος 860 η Κωνσταντινούπολη γνώρισε στρατιωτική εισβολή των Βάραγγων και των Σλάβων, οι οποίοι προετοίμασαν ισχυρό ναυτικό στο Δνείπερο και εκτέλεσαν μια τολμηρή ναυτική πορεία. Η εμπειρία των Σλάβων στην κατασκευή ποταμόπλοιων και στη ναυσιπλοία μέσω των ποταμών, καθώς και η εμπειρία των Βάραγγων στις θαλάσσιες και στρατιωτικές επιχειρήσεις αλληλοσυνδέθηκαν. Την Κωνσταντινούπολη υπερασπίστηκε η ίδια η φύση – χτυπημένοι από καταιγίδα οι εισβολείς αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν – που οι υπερασπιστές την απέδωσαν στην επέμβαση της Παναγίας. Οι κάτοικοι της πόλης ζήτησαν τη βοήθεια του Θεού : «Ο βασιλέας ... όλη τη νύχτα προσευχόταν με τον πατριάρχη Φώτιο στην εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών ψάλλοντας ύμνους και περιφέροντας την Ιερά Εσθήτα – μαφόριο – της Θεομήτορος, την οποία περιέβρεξαν στη θάλασσα κατά το ήμισυ αυτής.. Αυτό το διάστημα υπήρχε ηρεμία στη θάλασσα και ησυχία, αλλά εδώ ξαφνικά σηκώθηκε ανεμοθύελα και υψώθηκαν πελώρια κύματα σκορπίζοντας τα καράβια των αθεόφοβων Ρώσων, μετατοπίζοντάς τα στην ακτή όπου τσακίστηκαν...» Η τιμωρία του Θεού κατέφτασε τους βαρβάρους κατακτητές, πλήθος από αυτούς βρήκαν το θάνατο στην άβυσσο των θαλάσσιων κυμάτων και λίγοι μπόρεσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Купцы и воины балтийских государств с северо-запада, древних славянских земель с севера и севера-востока открыв водный путь по Днепру к Черному морю, открыли для себя южные страны роскоши и великолепия, мир теплых морей и сияния золота, райских фруктов и невиданных зверей, иных военных технологий и чарующих женщин, не носивших меховых одежд. Днепру Русь была обязана своим соединением с северо-западною и юго-восточную Европою: из первой явились князья, а о  второй получено христианство. Днепру Русь была обязана и своим материальным состоянием: по этой реке шли с своими дружинами князья, которые сосредоточили прибрежные славянские племена, жившие рассеянно; по Днепру шел и торговый путь из нижних стран в верхние.С середины IX века севернее Смоленска в Новгороде образуется центр под предводительством Рюрика. Особое внимание созданное государство стало уделять международным связям с южными странами. И ранее многие исследователи (в основном купцы и воины) привозили с далеких стран диковинные товары, но еще больше вдохновляло на сложный путь по рекам в Черное море удивительные рассказы там побывавших. Волшебный и богатый Царьград, после описаний путешественников, манил к нему как магнит. Примечательно что в южных странах отношение к северу подобное. Еще Аристотель упрекал афинян за то, что они целые дни проводят на площади, слушая волшебные повести и рассказы людей, возвратившихся с Борисфена - Днепра. В 860 г. Константинополь испытал военное нашествие от варягов и славян, которые подготовили мощный флот на Днепре и осуществили дерзкий морской поход. Опыт славян в постройке речных судов и хождения по рекам и опыт варягов в морских делах и военных был соединен вместе. За Царьград заступилась сама природа (разыгравшаяся буря вынудила нападавших отступить), что защитниками было объяснено вмешательством Богородицы и послужило основанием для возникновения праздника Покрова. Жители города обратились за помощью к Богу : “ Царь … всю ночь молился с патриархом Фотием в церкви святой Богородицы во Влахерне, и вынесли они с песнями божественную ризу святой Богородицы и смочили в море ее полу. Была в это время тишина и море было спокойно, но тут внезапно поднялась буря с ветром, и снова встали огромные волны, разметало корабли безбожных русских, и прибило их к берегу, и переломало…” Божья кара настигла варваров – завоевателей, большинство из них нашли смерть в пучине морских волн, так что немногим удалось вернуться домой.

Το έτος 863 οι Βάραγγοι Άσκολντ και Ντηρ εκλιπαρούσαν τον Ριούρικ και το φιλικό του περιβάλλον να πορευτούν μαζί στην Ελλάδα από το Νόβγκοροντ μέσω της παρακαμπτήριας αρτηρίας του Δνείπερου. Περνώντας απ’ αυτόν τον αρχαίο ποταμό αναφέρουν τη σημαντική πόλη Σμολένσκ – μεγάλο χαλάζι και πολλοί άνθρωποι – αλλά δεν ήταν ο σκοπός τους και το αντικείμενο της κατάκτησης. Δεν είχαν σκοπό να εγκατασταθούν οπουδήποτε κατά μήκος του ποταμού στην ίδια θέση που το κανάλι στρίβει απότομα ανατολικά προς τη στέπα. Εδώ, ανάμεσα στις φυλές των αγροτών (Πολιάνων) στο Κίεβο, ο Άσκολντ και ο Ντηρ σταμάτησαν. Το Κίεβο αυτόν τον καιρό συσπείρωνε τους Βάραγγους που μετέβαιναν στη Μαύρη θάλασσα. Το έτος 866 οι Άσκολντ και Ντηρ ανέλαβαν εκστρατεία εναντίον της Κωνσταντινούπολης η οποία δεν έφερε επιτυχία. Το έτος 867 ο πατριάρχης Φώτιος στην Κωνσταντινούπολη ίδρυσε την πρώτη επαρχία – επισκοπή – για τους Σλάβους και τους Βάραγγους που δέχθηκαν το Χριστιανισμό. Δεκαεννιά χρόνια μετά την πορεία από το Δνείπερο στη θάλασσα της ομάδας των Βάραγγων Άσκολντ και Ντηρ, ο πρίγκηπας Ολέγκ το έτος 882 επιχειρεί μια νέα πορεία. Αυτή, ήδη, δεν ήταν μια εξερεύνηση, αλλά ένα εμπορικό εγχείρημα. Ήταν μια σκόπιμη ενέργεια για το κρατικό σύστημα των λαών που ζούσαν κατά μήκος του ποταμού Δνείπερου. Ένας από τους στόχους ήταν ο πλήρης έλεγχος του μεγάλου υδάτινου δρόμου «απ’ τους Βάραγγους στους Έλληνες», δηλαδή ο έλεγχος του εμπορίου μεταξύ βορρά και νότου. Σ’ όλη την έκταση ενός απ’ τους μεγαλύτερους ποταμούς της Ευρώπης, του Δνείπερου, με τις πηγές του στο Κίεβο, η ομάδα συναντά μόνο δύο ισχυρές πόλεις : το Σμολένσκ και το Λιούμπετς. Το Σμολένσκ περνά κάτω από την εξουσία του Ολέγκ το έτος 882. Η τοποθεσία του Κιέβου ήταν πολύ βολική για τον έλεγχο της επικοινωνίας και του εμπορίου ανάμεσα στις Βαραγγικές και τις νότιες χώρες. Βολική ήταν και για προετοιμασία και διεξαγωγή πολέμου. Έτσι, το Κίεβο θα γίνει η μητέρα των ρωσικών πόλεων !.. Σύμφωνα με την παράδοση, κατά την αναχώρησή τους απ’ την Κωνσταντινούπολη οι Άσκολντ και Ντηρ έδωσαν όρκο στους Βυζαντινούς ομόθρησκους, ότι ποτέ πια δεν θα πολεμήσουν την ιερή χώρα των χριστιανών. Οι πρίγκηπες των Βάραγγων έκλεισαν σύμφωνο φιλίας με τους Βυζαντινούς και βεβαίωσαν τον αυτοκράτορα και τον πατριάρχη Φώτιο, πως στους βαρβάρους κατοικούντες στις περιοχές γύρω από τον ποταμό Δνείπερο θα μεταφέρουν την αγία πίστη. Η φιλική συνύπαρξη του Κιέβου και της Κωνσταντινούπολης διαταράχτηκε στις αρχές του 10ου αιώνα. Το έτος 879 πέθανε ο κυβερνήτης του Νόβγκοροντ, Βάραγγος πρίγκηπας Ριούρικ, αφήνοντας ως κληρονόμο τον τετράχρονο Ίγκόρ – κάποιοι ερευνητές υποθέτουν ότι δεν υπήρχε άμεσος κληρονόμος του Ριούρικ. Μετά από ολιγόχρονο αγώνα εξουσίας στο Νόβγκοροντ επήλθε συμμαχία του συγγενούς του Ριούρικ με τον Βάραγγο πρίγκηπα Ολέγκ, ο οποίος κατέστη κηδεμόνας του κληρονόμου του Ριούρικ και ενήργησε εξ ονόματός του. Το έτος 882 ο Ολέγκ πραγματοποίησε πορεία στο Κίεβο, κρύβοντας το γεγονός από το μικρό Ίγκόρ – μελλοντικό κυβερνήτη της Ρωσίας – και με απάτη κυρίευσε την πόλη σκοτώνοντας τους Άσκολντ και Ντηρ. Ο Ολέγκ  ένωσε το Νόβγκοροντ και το Κίεβο και μ’ αυτό τον τρόπο καθιέρωσε την εξουσία του μεγάλου πριγκηπάτου σε ένα αρχαίο ρωσικό κράτος με την ονομασία Ρωσία του Κιέβου. Ο θάνατος των Άσκολντ και Ντηρ ήταν η πληρωμή για την ειρήνη με την πόλη του Κωνσταντίνου. Το έτος 907 ο πρίγκηπας Ολέγκ στάλθηκε σε μεγάλη εκστρατεία στην Κωνσταντινούπολη. Άρχισε τον πόλεμο από τη θάλασσα κάτω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης : «...και εξήλθε ο Ολέγκ στην ακτή και άρχισε να μάχεται και πολλούς Έλληνες εφόνευσε στα περίχωρα της πόλης και γκρέμισε πλήθος ανακτόρων και εκκλησίες πυρπόλυσε...». Ο αυτοκράτορας Λέων ο επονομαζόμενος Σοφός σκεφτόταν περισσότερο τους υπολογισμούς των άστρων παρά την ασφάλεια του κράτους. Πρόσταξε μόνο να φράξουν με αλυσίδες τον κόλπο δίνοντας έτσι διέξοδο στον Ολέγκ να καταστρέψει τα περίχωρα του Βυζαντίου, να κάψει τα χωριά, τις εκκλησίες και τις εξοχικές κατοικίες των Ελλήνων ευγενών. Ο Νέστορας σε απόδειξη της αμεροληψίας του απεικονίζει με τα πιο μελανά χρώματα τη σκληρότητα και την απανθρωπιά των Ρώσων. Έτσι ποτέ δεν έπραξαν ούτε οι Ούννοι και οι άλλοι γερμανικοί λαοί στα εδάφη της αυτοκρατορίας, ίσως ο Ολέγκ ήθελε να πράξει, αυτό που έπραξε ο Μωάμεθ ο Β΄στις 29 Μαίου 1453 ...

В 863 г. варяги Аскольд и Дир выпрашиваются у Рюрика в Грецию и с дружиной соплеменников идут уже изученной предыдущими путешественниками дорогою от Новгорода через волок к Днепру. Проходя по этой древней реке они упоминают крупный город Смоленск (град велик и мног людьми), но он не является их целью и предметом завоевания. У них не было цели утвердиться нигде по Днепру до того самого места, начиная с которого русло резко поворачивает на восток, в степь. Здесь, среди племени полян, в городе Киеве, Аскольд и Дир остановились. Киев в то время был сборным местом варягов, собиравшихся в Черное море.Уже в 866 году Аскольд и Дир предпринимают поход на Константинопль, который не приносит им успеха. С грозной силой, пришедшей с севера по Днепру , методично предпринимавшей попытки выхода на богатейшие торговые пути Черного моря, стали считаться. Уже в 867 году патриарх Фотий в Константинополе учредил первую епархию для славян и варягов,принявших христианство.Через девятнадцать лет после похода по Днепру к морю варяжских дружин Аскольда и Дира, князь Олег в 882 году предпринимает новый поход. Это уже не разведка и не торговое предприятие. Это продуманное мероприятие по государственному устройству народов, проживающих вдоль Днепра. Одна из задач - полный контроль над Великим водным путем и варяг в греки, т.е. контроль за торговлей между севером и югом.На всем протяжении крупнейшей европейской реки - Днепра, от истоков до Киева, дружина встречает только два крупных города: Смоленск и Любечь. Смоленск переходят под власть Олега  в том же  882 году.Расположение Киева было очень удобным для контроля над сообщением и торговлей между "варяжскими" странами и южанами.Из него же удобно было готовить и вести войны. Так и стал Киев матерью городов Российских !..По преданию, перед отбытием из Константинополя Аскольд и Дир дали клятву византийцам – единоверцам никогда больше не идти войной на священную страну христиан. Варяжские князья заключили договор с Византией о дружбе, а также заверили императора и патриарха Фотия  в том, что будут приднепровских варваров обращать в святую веру. Дружеское сосуществование Киева и Константинополя было нарушено лишь в начале X века. В 879 году умер правитель Новгорода – варяжский князь Рюрик, оставивший после себя наследника – четырехлетнего Игоря – некоторые исследователи полагают, что у Рюрика не было прямых наследников. После недолгой борьбы власть в Новгороде перешла к соратнику – родственнику Рюрика – варяжскому князю Олегу, который стал опекать наследника Рюриковича и действовать от его имени. В 882 году Олег совершил поход на Киев и, прикрываясь младенцем Игорем – будущим правителем Руси, обманом захватил город, убил Аскольда и Дира. Олег объединил Новгород и Киев и таким образом утвердил великокняжескую власть в едином Древнерусском государстве под названием Киевская Русь. Смерть Аскольда и Дира стала расплатой за мир с городом Константина. В 907 году князь Олег отправился в большой военный поход на Константинополь. Он начал войну на берегу, под стенами Царьграда : «...и вышел Олег на берег, и начал воевать, и много убийств сотворил в окрестностях города грекам, и разбили множество палат, и церкви пожгли…». Император Леон, прозванный Философом, думал о вычетах Астрологии более, нежели о безопасности Государства. Он велел только заградить цепью гавань и дал волю Олегу разорять Византийские окрестности, жечь селения, церкви, увеселительные дома, вельмож Греческих. Нестор, в доказательство своего беспристрастия, изображает самыми черными красками жестокость и бесчеловечие Россиян.Они плавали в крови несчастных, терзали пленников, бросали живых и мертвых в море. Так некогда поступали Гунны и народы Германские в областях Империи; может быть, Олег  хотел сделать то же, что сделал  Магомет II в 29 мая 1453 года…                                                                                                                                                                                                                                                 

Επίλογος

“ Απ’ τους  Βάραγγους  στους  Έλληνες ”

 

Από τον Μστα* στον Τβέριτσα** κι απ’ τον Τβέριτσα μέχρι το Βόλγα

κι από κει σε απόσταση αναπνοής ως το Δνείπερο...

Εκεί που οι αρτηρίες του νερού και οι παρακάμψεις*** –

άνοιξαν δρόμο στους εμπόρους για να γνωρίζουν.

 

Απ’ τους Έλληνες στους Βάραγγους κι απ’ τους Βάραγγους, ναι στους Έλληνες,

εμπορική διαδρομή αντάμωνε τις δυο πλευρές –

έτσι το Νόβγκοροντ άνοιξε για πάντα

το δρόμο για τη Μέκκα του ρωσικού παλιού καιρού.

 

Ήταν ο δρόμος για τον ερχομό στο Βυζάντιο και ως εκ τούτου στον πλούτο,

στη θρησκεία χωρίς τη Λέλυ,**** έδωσε ο Θεός,

φτάνοντας στο Κίεβο, οδική γέφυρα του βασιλείου,

και ενώνοντας το λαό  με  τους πρίγκηπες.

 

Πέρασε σαν βασιλικό έπος και εκεί παρέμεινε,

απ’ τους Σλάβους της Ίλμεν μέχρι τους Πολιάνους του Κιέβου.

Ίσως θα πάω μέσα στους δρόμους της αδελφοσύνης

τη Σοφία να προσκυνήσω για το Βαλαάμ.

 

* Μστα – ποταμός. Ο ποταμός Μστα συνδεόταν με τον ποταμό Βόλχοβ . Ο Μστα εκτείνεται αρχικά στο βόρειο μέρος της λίμνης Μστινά, σε μήκος 25 χλμ. μέχρι τη βόρεια παράκαμψη Βίσνιεβο – περιοχή Τβέρσκαγια – και χύνεται στις άκρες της λίμνης Ίλμεν κοντά στις πηγές του ποταμού Βόλχοβ. Το μήκος του Μστα είναι 445 χλμ.

** Τβέριτσα – ποταμός. Ποτάμι της περιοχής Τβέρσκαγια, αριστερός παραπόταμος του Βόλγα. Το μήκος του 188 χλμ. Ο Τβέριτσα τα αρχαία χρόνια αποτελούσε μέρος του υδάτινου δρόμου από το Βόλγα στη λίμνη Ίλμεν και το Μεγάλο Νόβγκοροντ και αργότερα της Αγίας Πετρούπολης.

*** Παρακαμπτήρια ποτάμια αρτηρία. Τμήμα ξηράς μεταξύ δύο πλωτών ποταμών μέσω του οποίου τον παλιό καιρό ρυμουλκούσαν τα πλοία για να συνεχίσουν το ταξίδι.

**** Λέλια. Νεαρή Κόρη και θεά του Έρωτα. Προστάτιδα των ερωτευμένων.

эпилог

Из  варяг  в  греки

От Мсты до Тверицы, По Тверице до Волги,
а там уж до Днепра рукой подать...
Где водные артерии, где волоки -
Открыла путь купеческая знать.


 Из грек в варяги, из варяг да в греки
 Торговый путь связал две стороны -
 Так Новгород прокладывал навеки
 Дорогу к Мекке русской старины.


 Шел в Византию путь, а значит шел к богатству,
 К религии без Лели****, даждьбогов,
 Шел мимо Киева, мостя дорогу к царству,
 Народ объединяя и князьков.


 Ушел в былины царь, а путь так и остался,
 От ильменских славян до киевских полян.
 Быть может я пройду дорогою той братства,
 Софии поклонюсь, за Валаам.

Автор : Елена Кравченко

Опубликовано : 19.05.2010

Copyright  © Елена Кравченко , 2010

 

* Мста : река связана с Волховом – часть своих вод, минуя озеро Ильмень. Мста берет начало в северной части   озера Мстино, в 25 км севернее Вышнего Волочка – Тверская область – и впадает в Ильмень рукавами вблизи истока Волхова. Длина Мсты – 445 км.

** Тверица : река в Тверской области, левый приток Волги. Длина – 188 км. Тверица с древних времен была частью водного пути из Волги в озеро Ильмень и Великий Новгород, а позднее в Санкт-Петербург.

*** Волок : участок между двумя судоходными реками, через который в старину перетаскивали судно для продолжения пути.

**** Леля : богиня девичьей любви, младшая роженица, покровительница влюбленных.

 

03.12.2012

Translation : Thodis  Konstantinos © 2012

all_steps.gif

 

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ     ΣΤΑ     ΡΩΣΙΚΑ

 

1 .  Κοσμάς  ο  Αιτωλός  (1714 – 1779)

 

 

kosmas_Aitolos.jpg

 

1

Σ ’ ένα  μικρό  ορεινό  χωριό

τ’  Απόκουρου  Αιτωλίας

γεννήθηκε  ο  πατρο – Κοσμάς

στα  χρόνια  της  δουλείας.

 

 

2

Γράμματα  δεν  εσπούδασε,

μα  ήταν  φωτισμένος

από  τη  χάρη  του  Θεού

να  κατηχεί  το  γένος.

 

 

3

Γυρίζει  πόλεις  και  χωριά

στα  όρη  και  στους  κάμπους.

Μιλάει  για  το  «ποθούμενο»

στους  πονεμένους  σκλάβους.

 

 

4

Τα  λόγια  του  παρηγοριά,

υπομονή  κι  ελπίδα.

Κρατούν  την  πίστη  ζωντανή

κι  «όρθια»  την  πατρίδα.

 

 

5

Τα  μονοπάτια  δύσβατα

κρύβουν  πολλούς  κινδύνους.

Οι  διδαχές  του  ενοχλούν

εμπόρους και τοκογλύφους.

 

 

6

Οι  προφητείες  του  πολλές,

οι  προτροπές  του  σεβαστές.

Στο  Τεπελένι  τον  καλεί

ο  Αλής  να  τον  συμβουλευτεί.

 

 

7

Προβλέπει  τα  βιλαέτια  ορθά,

μα  για  το  κακόμοιρο  τον  πασά :

Πως  στην  Πόλη , ναι,  θα  φτάσει,

μα  με  κόκκινα  γένια  θα  περάσει !..

 

 

8

Αναβιώνει  τη  γλώσσα  του  λαού

ανοίγοντας  σχολειά  παντού.

Αρχίζουν  να  τον  απειλούν

κι  άδικα  τον  συκοφαντούν.

 

 

9

Τον  προσάγουν  στον  κατή

σαν  εχθρός  να  δικαστεί.

Ψεύτικες  κατηγορίες,

καταδίκη  με  υποψίες.

 

 

10

Εκεί  στο  Καλικόντασι

της  Βόρειας  Ηπείρου

μαρτύρισε  κι  αγίασε

Εικοσιτέσσερις  τ ’ Αυγούστου.

 

20.11.2012

 

Thodis  Konstantinos © 2012 | Stavropol , Russia

 

Косма  Этолийский  (1714 - 1779)

 

 

1
 В небольшой горной деревне,
в Апокуро*, в  Этолии,
 родился Патрокосма* -

в годы невольничества.

 

 

2
Грамоте не учился,
но был просвещён
по милости Божией,
чтобы наставлять народ  на путь Истины.

 

 

 3
Он посещал города и селения
в горах и долинах.
Беседовал о «желаемом»*
с  истерзанными судьбою рабами.

 

 

 4
 Его слова являлись утешением,

призывали к терпению и вселяли надежду.

Хранили веру в ещё живую

и непокорённую родину.

 

 

5
Тропы коварные:
таят много опасностей.
Проповеди старца не дают покоя
богатым ростовщикам и торговцам.

 

 

6
Его пророчества многочисленны,
его советы почтенны.
В Тепелен* приглашает его
Али*, чтобы узнать о грядущих событиях.

 


7

И он предсказал точно участь вилайета

и несчастного паши:

в Городе*, да, он будет,

но с красной бородой войдёт*.

 

 

8
Патрокосма оберегал язык народа,
открывая повсюду школы.
Недруги* угрожали ему,

несправедливо на него клевеща.

 

9
Они наняли судей,

чтобы заклеймить его как врага.

Обвинения их были ложны,

убеждения необоснованны.

 
10
Там, в Коликантаси*,
в Северном Эпире,
святой принял мученическую смерть
двадцать четвёртого августа.

 

17.12.2012

 

 

ссылки :

 

* Апокуро = историческое название области, в которой родился Косма  Этолийский. Сейчас селения, некогда входившие в Апокуро, являются частью провинции

                          Этолия.

*Патрокосма=батюшка Косма. Так греки часто называют своего народного святого.

 

*Тепелене=город в южной Албании. В XVIII веке в городе правил могущественный владетель Али-паша Тепеленский.

 

*Али–паша (1744-1822)=албанский феодал, правитель с 1787 года части Балканского полуострова – с центром в г. Яннина,добившийся фактической

                          независимости от турецкого султана. Убит в войне с султаном Махмудом II.

 

*Городе (греч. Πόλη) =так греки называют Константинополь.

 

*Желаемое=святой  Косма, конечно, не мог напрямую говорить со своей паствой о национальном освобождении. Он использовал слово «желаемое».

 

*«…с красной бородой войдёт»=Когда святой проповедовал в Албании недалеко от Эпира, местные турки начали угрожать ему. Узнав обэтом, мать Али–паши, Хамко, взяла святого Косму, как человека Божия, под свою защиту. Его учение произвело на неё такое  глубокое впечатление, что она отправила весточку сыну: «Приезжай. У меня  здесь пророк».  Али–паша приехал и спросил святого: «Буду ли я править Эпиром? Будет ли моей Яннина?» Святой сказал: «Да, будет». Тогда Али спросил: «Войду ли я в Константинополь?» (имея в виду, войдёт ли победителем). На  это святой Косма ответил: «Да, ты войдёшь в Константинополь с красной бородой…» Али в 1820 году поднял восстание за независимость своей области, которое, как он надеялся, станет прелюдией к его победоносному входу в Константинополь. В 1822 году был убит по приказу султана. Его голову принесли в Константинополь на серебряном блюде. Борода его была красной, но не от помазания драгоценным составом, а от его собственной крови…

 

*Недруги=Раньше торговые дни были в пятницу, субботу и воскресенье. Святой Косма отменил торговлю в воскресенье, чтобы христиане смогли отдохнуть в этот день.  Его враги – богатые ростовщики и торговцы – замыслили изощрённый план по его поимке и убийству.

 

*Коликондаси=небольшая албанская деревня; там 24 августа 1779 года принял мученическую смерть святой Косма Этолийский.

 

17.12.2012

Translation : Thodis  Konstantinos © 2012 | Stavropol , Russia

all_steps.gif

 

homebut.gif   BACK  TO  TRANSLATION  PAGE